Leestijd: 2 minuten

ik dacht aanvankelijk aan een niet zo geslaagde grap.
wie schrijft nu op 1 april een artikel over het sluiten
van de kledingbank in nieuwegein?
het was geen grap.
de eerder nog met een ‘award’ onderscheiden organisatie
moet het huidig onderkomen verlaten en kan geen nieuw
adres vinden.
waar gaat het om?
is er geen pandje te vinden in deze prestigieuze stad?
is er geen geld?
is er geen armoede meer?
worden de kosten van het levensonderhoud niet meer hoger?

de naakte stad

de jonge stad bedekt zich met juwelen,
zij draagt zo graag haar smuk en tooi
van buiten wordt dan alles mooi
de stad kan zo het zicht bespelen,

‘kijk eens naar mijn buitenkant’

maar kijk niet naar de binnenkant,
want onder kleding en de tooi
is stadse huid verrassend minder mooi

want zonder kleding is de stad ook koud en naakt
met wonden, krassen, plekken op het vel
er zijn verliezers van het spel
dat ’t leven zwaar of soepel maakt

en daar,
daar precies,
daar paste zó de dienstbaarheid
van het geven van een broek,
een kindertrui of jas
aan hen bij wie het geld wat minder was

oh, naakte stad,
wanneer de kledingbank verdwenen is,
wat schrijft dan uw geschiedenis?

Over Ton de Gruijter
Met zijn poëzie werpt Ton de Gruijter (1953) een nieuw licht op actualiteiten. Hij legt wat er gebeurt in de stad vast in mooie beelden en rake bewoordingen.

Hij schreef jarenlang stadsgedichten op De Digitale Stad Nieuwegein en publiceerde de bundel Groeten uit Nieuwegein. In 2017 ontving Ton de Nieuwegein Award voor Kunst en Cultuur. Van 1 januari tot en met 31 december 2021 mocht Ton de Gruijter zich Stadsdichter noemen op initiatief van bibliotheek De tweede verdieping. Toenmalig burgemeester Frans Backhuijs benadrukte dat de dichter absoluut geen blad voor de mond moest nemen. En dat deed hij dan ook niet. Sinds enige tijd bericht Ton weer op De Digitale Stad Nieuwegein.

Naast Groeten uit Nieuwegein publiceerde Ton vijf andere bundels. Over zijn manier van schrijven: ‘Ik denk graag over verlangen, het verglijden van de tijd, veroudering, en de vragen rond conflicten en hoe het met de mens en de religie gaat. Ik probeer het zodanig uit te werken dat in de kortheid van een gedicht toch een beeld of een verhaal herkenbaar is. Ik vind het belangrijk iets te maken wat geen halffabricaat is, en het moet, voor zover mij dat lukt, taalkundig kloppen.’

‘Ik hou van rijm en ritme. Ik gebruik dus ook een schema, zoals een notenbalk bij muziek kan helpen. Taal is voor mij een gebied vol verborgen schatten. Schrijven helpt dit te ontginnen.’