Jaren, maar dan ook jaren geleden, kon Nederland aan de buis gekluisterd zitten wanneer Dr. L. van Egeraat zijn toeristische tips over ons land uitstrooide. In zijn boek Op reis in Nederland, tegenwoordig gewoon verkrijgbaar op eBay, deed hij verslag van de mooiste plekjes van Nederland, de wijdste verten zonder hoogbouw, de groenste weiden met koeien en ruige wateren met recreanten.
Nieuwegein bestond toen nog niet. Jutphaas en Vreeswijk wel. Plaatsjes waar je langs kwam per fiets of per boot.
Ik kan mij niet herinneren of Jutphaas en Vreeswijk ooit aan bod zijn gekomen in de rubriek van Dr. L. van Egeraat. Toch kan ik mij er moeiteloos een voorstelling van maken. Misschien is het fantasie, maar dan hopelijk wel creatieve fantasie. Die creativiteit mis ik helaas in de Toeristisch-recreatieve beleidsvisie van dit college.
De uitzending
De uitzending, getiteld Waar is de Wateras?, begint met de zacht kabbelende klanken van Die Forelle van Franz Schubert.
Dr. L. van Egeraat komt per rivierjacht, net als Sinterklaas, via de Zuidersluis ter hoogte van de Utrechtsestraatweg Nieuwegein binnenvaren. Links ziet hij de groene verten van Tuiniersvereniging Galecop op Plettenburg en de witte rook van het crematorium. De muziek zwelt even aan.
Rechts ziet hij een strak gemaaide oever, waar de wethouder van Toerisme en Maaien zojuist de laatste hand aan heeft gelegd. “Zomerschoon”, roept zij naar Dr. L. “Zet er dan ook afvalbakken voor de watertoeristen neer”, roept Dr. L. terug, “dan houd je het ook schoon.”
Dr. L. tuft verder en drukt vaardig op de knop bij de Blauwe Brug om de brugwachter op afstand te vragen de brug te openen. Hij moet enige tijd wachten. Het menselijke contact mist hij, net als de klomp voor het bruggeld.
Onder het genot van een bakkie leut vaart hij verder langs de gerestaureerde Nicolaaskerk, de vloot van De Lantaern, de aanlegvlonders en de terrassen aan de Herenstraat. Daar legt hij aan. Vol verwondering kijkt hij naar Park Rijnhuizen. Hij beschrijft het kasteel en de geschiedenis van het gebied.
De eerste uitzending sluit hij af met een vooruitblik op de volgende aflevering, over de Doorslag en de jachthaven van Vreeswijk. Langzaam vervaagt het beeld. Op de achtergrond klinkt de Unvollendete van opnieuw Franz Schubert, met een klein beetje Ludwig van Beethoven erbij.
De realiteit
De werkelijkheid is helaas minder muzikaal. Wat voorligt is een verzamelnota zonder visie. Geen creatief denkproces dat wordt gevoed door een helder idee over de “Nieuwegein Wateras”. Geen college dat de nek uitsteekt, maar een college dat vooral bestaande initiatieven uit het verleden onder één noemer probeert te schuiven en daarna wacht op particulier initiatief.
Het college wil sparren, tegemoet treden en confereren. Maar praatjes vullen geen gaatjes. Ook deze derde poging om een nota over toerisme in Nieuwegein te schrijven, leidt niet tot een duidelijke koers.
Waarom bouwen we niet voort op onze historische verworvenheden? Nieuwegein ligt op een kruispunt van rivieren en kanalen. Jutphaas ontstond als lintbebouwing langs de Merwede. Vreeswijk groeide als sluisplaats aan diezelfde Merwede, bij de Lek.
Bouw voort op de investeringen aan de Herenstraat en in Vreeswijk. Pak het gebied langs de Doorslag aan, bij Persil en de binnenstad. Koester de duizenden water- en fietstoeristen die Nieuwegein nu vooral passeren, maar misschien best te verleiden zijn om even te stoppen.
Zie de Wateras, inclusief ons deel van de Waterlinie, als het fundament onder de toeristische uitstraling van Nieuwegein. Verdeel het gemeentelijk budget niet over allerlei losse initiatieven, maar maak van de Wateras de kapstok. Dat geeft ook duidelijkheid aan ondernemers en particuliere organisaties die iets willen opbouwen.
D66 vindt
Dit college mag zich niet terugtrekken van het promotionele front en dat vervolgens overlaten aan een stichting. Hier zien wij opnieuw het terugtrekken van de gemeente, gebaseerd op “Nieuwegein Kiest”.
Een voortrekkersrol past het college veel beter. Zet Nieuwegein op de kaart. Dan kan particulier initiatief daarop voortbouwen en weten ondernemers, bewoners en organisaties waar zij aan toe zijn.
Misschien kunnen de erfgenamen van Dr. L. van Egeraat ooit het vervolg produceren op zijn denkbeeldige uitzending Waar is de Wateras?
De titel weet ik al: Daar is de Wateras. En de achtergrondmuziek? De Triomfmars van Giuseppe Verdi.
Hans Reusch
D66 Nieuwegein
Ontdek meer van De Digitale Stad Nieuwegein
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
