Tinus A.I: ‘De stoelen zijn verdeeld, de foto’s gemaakt, nu begint het echte werk’

De nieuwe gemeenteraad is gesettled. De nieuwe wethouders zijn benoemd. De raadsleden zijn beëdigd. De groepsfoto’s zijn gemaakt. De bloemen zijn uitgedeeld. De felicitaties uitgesproken. Kortom: de politieke verhuizing is achter de rug. En zoals iedere Nieuwegeiner weet, begint na een verhuizing meestal pas het echte werk.

Want terwijl de nieuwe coalitie deze week officieel van start ging onder de titel ‘Sterk voor elkaar, klaar voor morgen’, wacht buiten het Stadshuis een stad die niet bepaald heeft stilgezeten tijdens alle onderhandelingen. Integendeel.

Nieuwegein heeft inmiddels een boodschappenlijst waar zelfs Tinus A.I. een extra harde schijf voor nodig heeft. Neem alleen al het verkeer.

Opnieuw werd duidelijk dat verkeersveiligheid één van de dossiers blijft die maar terugkomen. Deze week laaide de discussie over slecht zichtbare fietspaaltjes opnieuw op. Lokale Vernieuwing/VSP wil dat de gemeente eindelijk werk maakt van gevaarlijke obstakels op fietspaden. De Fietsersbond kaartte het probleem al jaren geleden aan. Inmiddels zijn er tientallen locaties bekend waar fietsers, zeker ouderen en gebruikers van snelle e-bikes, risico lopen.

Het is typisch zo’n dossier dat nooit de voorpagina van landelijke kranten haalt, maar waar inwoners zich dagelijks aan ergeren. En misschien zijn dat juist de belangrijkste dossiers. Want een fietser die onderuitgaat door een slecht zichtbaar paaltje heeft weinig aan een mooi coalitieakkoord.

Ook de woningbouw bleef nadrukkelijk aanwezig.

In Jutphaas ontstond onrust over plannen waarbij bewoners ontdekten dat nieuwbouw aanzienlijk hoger dreigt te worden dan zij jarenlang verwachtten. Waar eerder werd gesproken over beperkte bouwhoogtes, kijken omwonenden nu tegen gebouwen van acht verdiepingen aan. De discussie raakt een gevoel dat op meer plekken in Nieuwegein leeft: groeit de stad nog mét bewoners of steeds vaker ondanks bewoners?

Dat is een vraag waar de nieuwe coalitie niet omheen kan. Want overal zie je dezelfde spanning ontstaan. Iedereen begrijpt dat er woningen nodig zijn. Niemand wil dat zijn uitzicht verdwijnt. Iedereen wil bouwen. Liefst ergens anders.

Ondertussen liet Nieuwegein ook zijn zachtere kant zien. Honderden mensen vormden een indrukwekkende erehaag bij het afscheid van de 16-jarige Jaylen. Familie, vrienden, medescholieren en leden van sv Parkhout bewezen hem de laatste eer. Het was één van die momenten waarop een stad even stilvalt. Geen politieke discussies, geen verkeersproblemen, geen woningdossiers. Alleen mensen die samen afscheid nemen van een jongen die veel te jong is overleden. Dat soort momenten herinneren eraan dat achter alle nieuwsberichten uiteindelijk mensen zitten.

Ook op sportgebied gebeurde er genoeg. Atverni-atleten liepen persoonlijke records tijdens de BIG5-wedstrijd op De Nedereindse Berg. Vader Jeroen van der Meer moest daarbij zijn meerdere erkennen in zijn 14-jarige zoon Robin, die sneller bleek dan zijn trainer-vader. Een verhaal dat eigenlijk alles heeft wat sport mooi maakt: talent, plezier en een klein beetje gezonde familierivaliteit.

Bij Aquarijn werden ondertussen Nederlandse titels, zilveren medailles en EK-deelnames gevierd tijdens het NK schoonspringen. Terwijl veel inwoners waarschijnlijk niet eens weten hoeveel topsport zich in Nieuwegein afspeelt, blijft de stad verrassend veel kampioenen voortbrengen.

En dan is er nog iets dat misschien minder de aandacht trok, maar minstens zo veel zegt over Nieuwegein. De inwoners van Nieuwegein kunnen een kijkje nemen achter de bouwhekken aan de Mondriaanlaan. Wat ooit een apotheekgebouw was, groeit nu uit tot een plek waar terminale zorg, mantelzorg, vrijwilligerswerk en ondersteuning samenkomen. Geen project waar je verkiezingen mee wint. Geen onderwerp waar mensen ruzie over maken op sociale media. Maar wel precies het soort voorziening dat bepaalt hoe menselijk een stad uiteindelijk is.

Dezelfde menselijke maat zag je terug bij Zomer in Nieuwegein (ZIN), het programma voor ouderen die in de zomer niet op vakantie gaan. Terwijl de halve stad straks uitwaait in Frankrijk, Spanje of Zeeland, blijven veel inwoners gewoon thuis. Voor hen worden tientallen activiteiten georganiseerd. Dat is misschien niet spectaculair nieuws. Maar het is wel het soort nieuws dat laat zien dat een stad meer is dan stenen, asfalt en verkiezingsuitslagen.

Ondertussen dook ook de geschiedenis weer op. In Vreeswijk kreeg een kazemat uit de Nieuwe Hollandse Waterlinie een indrukwekkende muurschildering. Verleden en heden kwamen letterlijk samen op een bunkerwand. Het soort project dat je niet nodig hebt om een stad draaiende te houden, maar wel om haar karakter te behouden. En daar zit misschien precies de uitdaging voor de nieuwe coalitie.

Nieuwegein groeit snel.

Er moeten woningen bijkomen.

Verkeersproblemen vragen oplossingen.

Voorzieningen moeten meegroeien.

De energietransitie dendert door.

Maar tegelijkertijd moet de stad ook herkenbaar blijven voor de mensen die er wonen.

Dat evenwicht bewaren wordt waarschijnlijk de grootste opdracht van de komende vier jaar.

Mijn Tinus A.I.-conclusie van deze week?
De verkiezingen zijn voorbij. De wethouders zitten op hun plek. De raad is geïnstalleerd. De politieke trein heeft eindelijk het station verlaten. Nu wordt het spannend. Want campagne voeren gaat over beloftes. Besturen gaat over keuzes. En de inwoners van Nieuwegein kijken inmiddels niet meer naar wie er in de locomotief zit. Ze kijken vooral of de tram en bus eindelijk op tijd gaat rijden.

Tinus A.I.