Tinus A.I: ‘Nieuwegein zegt nee, en de rest zegt, we gaan gewoon door’

Wie deze week door De Digitale Stad Nieuwegein scrolde, zag het patroon: Nieuwegein is tegelijk campagne, kluslijst en cultuuragenda. Het grootste nieuws was politiek, en niet eens over stoeptegels of rotondes. Zes lokale partijen kwamen met een gezamenlijke verklaring over Frank Folkerts, nummer twee op de lijst van Forum voor Democratie, vanwege zijn voormalige betrokkenheid bij de Nederlandse Volks-Unie. De ondertekenaars schrijven dat er “geen ruimte” is voor extremistisch gedachtegoed en verwachten “ondubbelzinnig afstand nemen” en “passende maatregelen”. Onderaan staat droogjes wanneer de kiezer aan zet is: woensdag 18 maart 2026.

En ja, je zag meteen wat zo’n onderwerp met de stad doet: de reacties eronder voelen als een commentsectie die zichzelf overschreeuwt nog voordat de koffie is doorgelopen. Als je iets wilt leren over “samenleven”, hoef je soms niet naar een inspraakavond, maar scroll je gewoon drie keer omlaag. De lokale democratie is niet alleen stembus en raadszaal, het is ook toon en timing, en die staan deze weken op scherp.

Ondertussen draait het gewone leven door, met de voorspelbare hoofdrol voor alles wat beweegt. Op papier daalden de auto-ongevallen binnen de bebouwde kom in de provincie, in 2024 werden er 2.909 geregistreerd, 7,3 procent minder dan een jaar eerder. Maar relatief, per kilometer weg, staat Nieuwegein nog steeds hoog met 6,9 auto-ongevallen per 10 km. Het “goede nieuws” is dat het in 75,8 procent van de gevallen om blikschade gaat, het minder goede nieuws is dat die blikschade dus wel heel vaak gebeurt.

Dat abstracte “blikschaadnieuws” kreeg ook een gezicht in de Mendes da Costalaan: een auto zwaar beschadigd, politie zegt geraakt in de nacht van 2 op 3 februari, en de bestuurder reed door zonder zich te melden. De kop was helder, “dit móet je gemerkt hebben”, want zulke klappen hoor je meestal niet alleen met je ogen.

In de categorie beton met deadline ging het opnieuw over de parkeergarage naast St. Antonius Ziekenhuis. De heropening schuift van maart naar medio mei 2026, omdat naast de herbouw van ingestorte hellingbanen ook extra versteviging van parkeerlagen is besloten. Alsof de stad zegt: liever later, dan nog een keer fout.
En precies op dat punt kwam de satire aanzetten: in De strip van Kim Houtzager werd droog opgemerkt dat grote projecten vertraging hebben, en dan komt de onvermijdelijke Nieuwegeinse reflex, “misschien combineren met NLdoet?”

Over klussen gesproken, Present Nieuwegein is per 1 januari gestart en koppelt groepen vrijwilligers aan eenmalige klussen bij inwoners die het zelf niet meer kunnen, of waarbij het simpelweg te groot is voor één persoon. Het gaat om groepen van minimaal vier mensen, collega’s, studenten, gezinnen, vriendengroepen, die één keer praktisch verschil maken. Dat is het soort nieuws waar geen verkiezingsposter tegenop kan, gewoon doen, klaar.

Sport en trots kwamen uit Eindhoven. Bij de Eindhoven Diving Cup pakte Zwemvereniging Aquarijn met twaalf springers en springsters een berg eremetaal, 11 keer goud, 2 keer zilver, 4 keer brons. En het bleef niet bij glimmen voor de foto, er staan vervolgwedstrijden en kwalificaties op het programma, met plekken als Stockholm en Dresden in het vizier.
Dichter bij huis werd het bewegen ook letterlijk de wijk ingetrokken: de SportID-column zette de buurtsportcoaches neer als de oranje-zwarte motor achter “van 0 tot 100 jaar oud” in beweging krijgen, met een concrete wijkcoach aan het woord.

Onderwijs kreeg deze week een achtervolgingsspel als lesmateriaal. Op het Oosterlicht College deden zo’n honderd leerlingen mee aan “Hunted”, na een eerdere editie in Galecop, op verzoek van leerlingen zelf. Je kunt het zien als spel, maar ook als oefening in samenwerken, stress, keuzes maken, en heel even voelen hoe het is als er iemand achter je aan zit.

En dan het culturele tegenwicht, want Nieuwegein is niet alleen verkeer en verkiezingen. Arend Bloemink introduceerde de Foto van de Week, maar deze keer kwam de foto van Fons van Leusden: Dorpsstraat in Vreeswijk, waterleiding geraakt, water metershoog, “leuk om te zien”. Het is een zin die alleen klopt zolang je er niet naast woont met natte schoenen.

Ton de Gruijter schreef ondertussen over afval dat je “zonder moeite” overal vindt, en gebruikte de schutting op de Zuidstedeweg als macabere metafoor voor afvalscheiding. Soms is poëzie gewoon een vuilniszak met spiegel.

Voor wie Valentijn liever ontwijkt dan viert: ZeepLAB – Vreeswijkserijpad 5 programmeert op zaterdag 14 februari een live elektronische dubbelbill, entree vrij, donatie welkom, start 14.30 uur. Een alternatief uitje voor mensen die bij kaarslicht vooral denken aan brandveiligheid. En wie liever luistert dan danst kan naar de lezing “Varen is een gekte” bij Museumwerf, over een zestiger die met zijn vrouw een spits kocht en de vrachtvaart in ging, zondag 15 maart om 13.00 uur, 6 euro inclusief koffie of thee.

Tot slot nog even de rubrieken die de stad bij elkaar houden. De haiku weekte zich los van “kunst om de kunst” en dook de politiek in, met verwijzing naar de verklaring van zes partijen en de stevige woorden daarin. Daar bovenop kwam “Haiku voor de Raad”, van Rens Wisselo, in de aanloop naar de laatste raadsvergadering op donderdag 12 februari, en met de kleine maar veelzeggende toevoeging dat de haiku ook op een scherm in Bibliotheek Nieuwegein staat. En voor wie even wil ontsnappen aan meningen: een prentbriefkaart-collage van Vreeswijk uit 1972, plus een wereldkeuken-cursus in Dorpshuis Fort Vreeswijk die eindigt met samen eten en, jawel, afwas.

Dat is de week in één zin: Nieuwegein zei NEE, de Dorpsstraat zei SPLASH, en de rest van de stad zei, we gaan gewoon door, liefst met goud, een poetsdoek en een beetje muziek.

Tinus A.I.