de koning roept op zuinig te zijn op wat ons verbindt,
een quote van de burgemeester noemt verbondenheid
misschien wel de grootste winst van 2025.
dat samen is zowel een aansporing als een ervaring.

na jaren is de weverbrug weer open voor voetgangers.
we kunnen weer in de open lucht van zuid naar noord.
dat wordt gevierd met een vrolijk lichtspoor,
maar dan alleen voor het zicht.

op het gorsplein, de plek waar de mensen het dichtst
bij de afsluiting woonden is geen lampje te zien.
dat is jammer.

verbinding, het is niet iets wat er is,
het is ook iets wat je zelf moet ondernemen.
waar de brug is, moet de mens lopen.

de verbonden stad

de afstand in de stad
meet men van oost naar west
van zuid naar noord
hoe verder weg de ander woont
hoe minder men elkaar nog hoort

zo dreigt wat niemand wil
een stad vol vreemde mensen
je zou ze eigenlijk als buur
het allerbeste willen wensen

wie de afstand overbruggen kan,
een ander handen schudt
en niet naar de verschillen kijkt,
die heeft het groeiend nieuwegein verkleind,
een stukje van de stad verrijkt

het kan, zo in het nieuwe jaar,
laat dan de uitgestoken hand
iets meer zijn dan een ritueel
een zoektocht eerder
naar wat van galecop tot vreeswijk toe,
en van rijnhuizen tot batau
ons –in wat wij zijn- verbindt
‘de beste wensen’ zijn geen loos gebaar

Over Ton de Gruijter
Met zijn poëzie werpt Ton de Gruijter (1953) een nieuw licht op actualiteiten. Hij legt wat er gebeurt in de stad vast in mooie beelden en rake bewoordingen.

Hij schreef jarenlang stadsgedichten op De Digitale Stad Nieuwegein en publiceerde de bundel Groeten uit Nieuwegein. In 2017 ontving Ton de Nieuwegein Award voor Kunst en Cultuur. Van 1 januari tot en met 31 december 2021 mocht Ton de Gruijter zich Stadsdichter noemen op initiatief van bibliotheek De tweede verdieping. Toenmalig burgemeester Frans Backhuijs benadrukte dat de dichter absoluut geen blad voor de mond moest nemen. En dat deed hij dan ook niet. Sinds enige tijd bericht Ton weer op De Digitale Stad Nieuwegein.

Naast Groeten uit Nieuwegein publiceerde Ton vijf andere bundels. Over zijn manier van schrijven: ‘Ik denk graag over verlangen, het verglijden van de tijd, veroudering, en de vragen rond conflicten en hoe het met de mens en de religie gaat. Ik probeer het zodanig uit te werken dat in de kortheid van een gedicht toch een beeld of een verhaal herkenbaar is. Ik vind het belangrijk iets te maken wat geen halffabricaat is, en het moet, voor zover mij dat lukt, taalkundig kloppen.’

‘Ik hou van rijm en ritme. Ik gebruik dus ook een schema, zoals een notenbalk bij muziek kan helpen. Taal is voor mij een gebied vol verborgen schatten. Schrijven helpt dit te ontginnen.’