Leestijd: 2 minuten

Soms zie je op een amateurvoetbalveld dingen waarvan je denkt, dit verzin je niet. Onze verslaggever Gerard van Vliet was zaterdagmorgen 4 april op sportpark De Westmaat in Spakenburg getuige van misschien wel het merkwaardigste slotstuk uit zijn lange loopbaan langs de velden. De eerder dit seizoen gestaakte competitiewedstrijd tussen vv IJsselmeervogels 3 en s.v. Parkhout 2 moest van de KNVB namelijk alsnog worden uitgespeeld. De resterende speeltijd, precies twee minuten.

Wie dacht dat dit een formaliteit zou zijn, kwam bedrogen uit. Op 7 februari leek die wedstrijd namelijk al gewoon geëindigd in 0-1 voor Parkhout 2. In de slotfase ontstond rumoer, een speler van IJsselmeervogels kreeg rood en iedereen ging er eigenlijk vanuit dat het duel klaar was. Totdat na het weekeinde in de KNVB-app ineens stond dat de wedstrijd was gestaakt. Daarna volgden weken van overleg, maar de bond bleef erbij, die laatste twee minuten moesten alsnog worden gespeeld.

Dus reisde Parkhout 2 afgelopen zaterdag opnieuw af naar Spakenburg. Voor twee minuten voetbal. Alleen dat gegeven was al absurd genoeg. Een aantal spelers had dit weekeinde allang als vrij ingepland en dus moest er worden geschoven om de selectie compleet te krijgen. Dat lukte, maar vanzelfsprekend niet zonder gevolgen.

Eenmaal aangekomen op een bijna verlaten sportpark werd het alleen maar merkwaardiger. Pas kort voor aanvang bleek dat niet op het hoofdveld, maar op een bijveld gespeeld zou worden. Daar moesten nog snel doelen en andere spullen worden weggehaald. Ook de cornervlaggen moesten nog even worden opgescharreld. ‘Het gaf de hele ochtend iets onwezenlijks’ aldus van Vliet.

‘De hervatting zelf was al net zo vreemd. IJsselmeervogels mocht beginnen met een stuiterbal op de middellijn, een beslissing waarvan ik nog steeds niet precies begrijp waarom die zo genomen werd. Parkhout schakelde direct over op overleven. Met negen man voor de eigen zestien, één speler die op alles en iedereen bleef jagen, en verder vooral de boel dicht houden. Veel leverde dat de thuisploeg niet op. Ik noteerde één verre inworp die nog even voor dreiging zorgde. Aan de andere kant kreeg Parkhout in de omschakeling nog twee mogelijkheden. Eén daarvan werd afgevlagd voor buitenspel, de andere eindigde zowaar in een schot op doel. Kort daarna floot scheidsrechter Kondratiuk af.’

‘Daarmee zaten de wonderlijkste twee minuten die ik ooit op een voetbalveld heb meegemaakt erop. Na afloop sprak ik de arbiter uit Leusden nog even. “Ik fluit vandaag mijn 464e wedstrijd in mijn carrière voor de KNVB, maar deze is wel de meest bizarre wedstrijd ooit”, vertelde hij mij.’

‘Bij Parkhout overheerste vervolgens de tevredenheid. Coach Sven Banfi was blij met het resultaat, en terecht. De 0-1 bleef staan, de reeks van acht overwinningen op rij kreeg een vervolg en in de tweede periode gloort nog altijd perspectief op een prijs en misschien zelfs opnieuw nacompetitie.’

‘En eerlijk is eerlijk, voor de spelers die voor die twee minuten toch de rit naar Spakenburg maakten, neem ik mijn pet af. Dat zegt iets over de club. Over saamhorigheid, over bereidheid om er voor elkaar te staan, ook als het eigenlijk nergens meer op lijkt. Juist daarom was dit, hoe bizar ook, toch ook een klein beetje mooi.’