Vandaag is het precies zeven jaar geleden dat Nederland werd opgeschrikt door de tramaanslag in Utrecht. Op 18 maart 2019 werd in een tram bij het 24 Oktoberplein het vuur geopend. Vier mensen kwamen om het leven, zes anderen raakten gewond.

De dader, de zwaar gelovige Gökmen Tanis, werd kort na de aanslag aangehouden. Hij bekende de schietpartij en werd in 2020 door de rechtbank veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Het motief werd door de rechter aangemerkt als terroristisch, waarbij sprake was van ideologische overtuigingen en een doel om angst te zaaien in de samenleving.

Wat vaak wordt vergeten: die tram kwam uit Nieuwegein.

Daarmee was de aanslag geen ver-van-ons-bed-show, maar een gebeurtenis die ook deze stad direct raakte. Onder de gewonden bevond zich destijds ook een jonge vrouw uit Nieuwegein. Voor haar en haar omgeving veranderde die dag alles.

Ook in Nieuwegein zelf was de impact direct voelbaar. De stad ging die ochtend op slot. Trams reden niet meer, scholen hielden leerlingen binnen en op meerdere plekken was extra politie aanwezig. Wat begon als een gewone maandagochtend, sloeg binnen een paar uur om in onzekerheid en spanning.

Zeven jaar later is die dag nog altijd niet verdwenen uit het collectieve geheugen. In Utrecht wordt jaarlijks herdacht, maar ook in Nieuwegein blijft 18 maart een datum die blijft hangen. Niet alleen vanwege de nabijheid, maar omdat de aanslag letterlijk begon met een tramrit vanuit deze stad.

De afstand tussen Nieuwegein en de plek van de aanslag in Utrecht is klein. Die ochtend bleek hoe klein die afstand echt is.

Voor veel mensen is de tramaanslag een Utrechtse tragedie. Maar voor wie hier woont, voelt het nog altijd als iets dat ook Nieuwegein raakte, in de tram, op straat en in het geheugen van de stad.