het is een droef gezicht, zonder moeite te doen vind je al snel plekken in de stad waar afval zichtbaar is. vaak naast containers, net zo vaak dwarrelend over straat. de recent geplaatste schutting tussen de weghelften van de zuidstedeweg geeft een nieuw idee van het begrip afvalscheiding. (dan waait het niet van links naar rechts)
kort geleden werd nog geopperd dat het op een bepaalde plek veroorzaakt werd door het bewoond raken van veel appartementen, maar het afvalprobleem is er al jaren en wijdverbreid.
nieuwegein noemt nogal eens de (nieuwe) identiteit.
mooi, rijmt lekker op mentaliteit.

de vieze stad

’t is voor de sterkste vuilnisman,
al heeft hij zelfs de grootste wagen
met grijpers die containers dragen,
veel meer dan hij verwerken kan

de nieuwegeiner toont zijn vlijt
omdat hij hier nu mag verpozen
met plastic flappen, puin en dozen;
’t zit in het bloed, identiteit

soms is het vrolijk als de wind
zo tussen planken, emmers, stoelen
iets lichter spul weet los te woelen
en men het één wijk verder vindt

er komen steeds meer mensen bij
straks valt er nog meer op de grond
hoe blijft de straat, het park gezond?
ach kijk,
een tasje dwarrelt blij

Over Ton de Gruijter
Met zijn poëzie werpt Ton de Gruijter (1953) een nieuw licht op actualiteiten. Hij legt wat er gebeurt in de stad vast in mooie beelden en rake bewoordingen.

Hij schreef jarenlang stadsgedichten op De Digitale Stad Nieuwegein en publiceerde de bundel Groeten uit Nieuwegein. In 2017 ontving Ton de Nieuwegein Award voor Kunst en Cultuur. Van 1 januari tot en met 31 december 2021 mocht Ton de Gruijter zich Stadsdichter noemen op initiatief van bibliotheek De tweede verdieping. Toenmalig burgemeester Frans Backhuijs benadrukte dat de dichter absoluut geen blad voor de mond moest nemen. En dat deed hij dan ook niet. Sinds enige tijd bericht Ton weer op De Digitale Stad Nieuwegein.

Naast Groeten uit Nieuwegein publiceerde Ton vijf andere bundels. Over zijn manier van schrijven: ‘Ik denk graag over verlangen, het verglijden van de tijd, veroudering, en de vragen rond conflicten en hoe het met de mens en de religie gaat. Ik probeer het zodanig uit te werken dat in de kortheid van een gedicht toch een beeld of een verhaal herkenbaar is. Ik vind het belangrijk iets te maken wat geen halffabricaat is, en het moet, voor zover mij dat lukt, taalkundig kloppen.’

‘Ik hou van rijm en ritme. Ik gebruik dus ook een schema, zoals een notenbalk bij muziek kan helpen. Taal is voor mij een gebied vol verborgen schatten. Schrijven helpt dit te ontginnen.’