Haseena Bakhtali heeft opnieuw geen gelijk gekregen bij de Raad voor de Journalistiek. De Raad wijst haar verzoek om herziening af en blijft bij het eerdere oordeel dat Het Kontakt-De Molenkruier en journalist Johan Nebbeling journalistiek zorgvuldig hebben gehandeld bij de berichtgeving over haar veroordeling door het Gerechtshof.

Bakhtali had geklaagd over een artikel van Nebbeling over de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in de smaadzaak rond haar uitlatingen over Hans Adriani en Martin Monrooij. De voormalige fractievoorzitter van Stadspartij Núwegein vond dat het artikel onwaarheden bevatte en niet overeenkwam met de uitspraak van het hof.

De Raad voor de Journalistiek verklaarde die klacht eerder al ongegrond. Ook het herzieningsverzoek haalt het nu niet. De Raad ziet geen aanwijzing dat de eerdere conclusie tot stand is gekomen in strijd met de eigen procedure. Ook is niet gebleken dat de Raad zijn oordeel heeft gebaseerd op onjuiste constateringen. Dat Bakhtali het niet eens is met de overwegingen en het oordeel, is volgens de Raad onvoldoende om de zaak opnieuw te beoordelen.

Lange nasleep
De kwestie rond Bakhtali speelt al jaren in Nieuwegein. In 2021 werd zij door de rechtbank veroordeeld wegens smaad, nadat zij Hans Adriani en Martin Monrooij herhaaldelijk had beschuldigd van onder meer fraude en corruptie. Zij kreeg toen een boete van 1.000 euro en moest smadelijke online uitingen verwijderen.

Bakhtali ging tegen die veroordeling in hoger beroep. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden kwam in augustus 2025 tot een zwaardere straf. Daarna diende Bakhtali een klacht in tegen de journalistieke verslaggeving over die uitspraak. Die klacht is nu dus ook in herziening afgewezen.

Politiek is Bakhtali inmiddels niet meer actief in de Nieuwegeinse gemeenteraad. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2026 behaalde Stadspartij Núwegein 1,6 procent van de stemmen, goed voor nul zetels. Daarmee kwam een einde aan haar twintig jaar durende raadslidmaatschap.

De strafzaak zelf is overigens nog niet helemaal klaar. Bakhtali heeft tegen de uitspraak van het gerechtshof cassatie ingesteld bij de Hoge Raad. Die procedure loopt nog. Deze soap krijgt dus nog een vervolg.

The post Bakhtali opnieuw in het ongelijk bij Raad voor de Journalistiek appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Nieuwegein heeft er weer een fietsles bij, maar dit keer niet voor scholieren. Nieuwe raadsleden van Lokale Vernieuwing/VSP en PvdA-GroenLinks stapten eergisteren op de fiets voor een kennismakingstocht met actieve leden van Fietsersbond Nieuwegein. Geen rondje voor de gezelligheid alleen, maar een tocht langs plekken waar fietsers in Nieuwegein dagelijks merken hoe veilig, of juist onveilig, de stad echt is.

Tijdens de route werd stilgestaan bij drukke wijkwegen, fietsongevallen, foute fietspaaltjes en plekken waar het wél goed gaat. De Fietsersbond gebruikte de tocht om nieuwe raadsleden letterlijk te laten ervaren waar fietsers in Nieuwegein tegenaan lopen. Of beter gezegd, tegenaan fietsen.

De tocht begon vrijdagmiddag met een aantal stevige fietsfeiten. Over de Jutfasebrug rijden per etmaal ongeveer 12.000 fietsers tussen Utrecht en Nieuwegein heen en weer. Ook bij de oversteek Noordstedeweg/Herenstraat kruisen dagelijks grote aantallen fietsers elkaar. Dat zijn geen bijzaakroutes meer, maar volwaardige verkeersaders voor fietsers.

Daarna kwam de veiligheid op tafel. De Fietsersbond liet een kaart zien met geregistreerde ongevallen met fietsers en bromfietsers. Daarop springen vooral de Batauweg, Noordstedeweg en Ravenswade eruit. Ook bij de toekomstige Doorfietsroute, onder meer bij de Blauwe Brug en de oversteek Herenstraat/Noordstedeweg, gebeuren relatief veel ongelukken. De rotonde Hildo Kropstraat, Sluyterslaan en Richterslaan kwam eveneens naar voren als aandachtspunt.

Daarbij gaat het alleen om ongevallen die door de politie zijn geregistreerd. De Fietsersbond wijst erop dat er sprake is van forse onderregistratie. Uit onderzoek van onder meer de provincie Utrecht en ziekenhuizen in de regio blijkt dat ziekenhuizen en spoedeisende hulpposten in 2024 veel meer ongevallen met fietsers en bromfietsers registreerden dan de politie. De kaart met stippen geeft dus waarschijnlijk nog maar een deel van het werkelijke beeld.

Voor de Fietsersbond ligt de kern van het probleem vooral op de drukke wijkwegen. Die wegen worden niet alleen gebruikt door auto’s, maar ook door fietsers, scholieren, ouderen, voetgangers en bewoners die gewoon veilig naar school, winkel, sportclub of werk willen. Juist daar wringt het.

Ook de uitvoering van het Mobiliteitsprogramma kwam tijdens de tocht ter sprake. Dat programma werd in 2021 door de gemeenteraad vastgesteld, maar de Fietsersbond maakt zich zorgen over het tempo waarin geplande fietsstraten en fietspaden daadwerkelijk worden aangelegd. De boodschap aan de nieuwe raadsleden was daarmee duidelijk: fietsveiligheid staat op papier al jaren op de agenda, nu moet het zichtbaar worden op straat.

De route voerde langs drukke wijkwegen, fietspaden en rustige fietsstraten. Zo konden de raadsleden zelf ervaren waar de knelpunten zitten en waar Nieuwegein al goede voorbeelden heeft. De tocht eindigde met een drankje bij de Fortwachter.

Onze redactie besteedde eerder al aandacht aan de discussie over foute fietspaaltjes in Nieuwegein. Slecht zichtbare, overbodige of ongelukkig geplaatste paaltjes zijn al langer een punt van zorg. Met de fietstocht van de Fietsersbond is duidelijk dat het onderwerp breder is dan alleen paaltjes. Het gaat om de vraag of Nieuwegein de fiets echt serieus neemt als volwaardig vervoermiddel in de stad.

Voor de nieuwe raad ligt er dus meteen een concrete opdracht op straat. Niet in dikke beleidsnota’s, maar gewoon op het asfalt.

The post Nieuwe raadsleden krijgen fietsveiligheid letterlijk onder de wielen appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Nieuwegein had deze week iets van een stad waar overal tegelijk alarmlichten beginnen te knipperen. Steekincidenten, zware ongelukken, donkere straten, drugsdumpingen, verkeerschaos en groeiende irritatie over dossiers die maar blijven doorsudderen. Ondertussen probeert het Stadshuis vooral uit te leggen waarom gras langer blijft staan. Het contrast kon bijna niet groter.

De week begon eigenlijk al met een ondertoon die bleef hangen: inwoners van Nieuwegein moeten op 4 juli opnieuw rekening houden met verkeershinder door een aangekondigde blokkade van de Ring A12 door Extinction Rebellion en Utrecht for Palestine. (pen.nl) Dat nieuws kwam bovenop een stad die verkeersproblemen inmiddels bijna als vast onderdeel van het dagelijks leven begint te accepteren. Bijna, want op straat neemt de irritatie zichtbaar toe.

Dat zag je direct terug in de reeks ongelukken die deze week het nieuws beheersten. Op de Galecopperdijk raakte een fietser ernstig gewond na een botsing met een scooter. De politie zoekt nog altijd twee mogelijke getuigen op een zwarte scooter met rode en witte accenten.

Een dag eerder ging het opnieuw mis op de A.C. Verhoefweg, waar twee auto’s zwaar beschadigd raakten bij een flinke aanrijding. En alsof Nieuwegein inmiddels een abonnement heeft op verkeersellende, botsten maandagavond opnieuw twee voertuigen op de kruising Plettenburgerbaan/Marconibaan. Een kruising waar eerder al politieke vragen over werden gesteld vanwege de veiligheid.

En dan de vraag die steeds groter wordt: wanneer houdt “incident” op en wordt het gewoon beleidstekort? Nieuwegein groeit, verkeer wordt drukker, infrastructuur piept en bestuurders reageren vaak pas nadat bewoners al maanden roepen dat het fout gaat. De stad rijdt zichzelf langzaam klem tussen ambitie en capaciteit.

Ondertussen bleef ook veiligheid in bredere zin een hoofdpijndossier. In Batau Noord was het opnieuw raak met een steekincident aan de Dukatenburg. Traumahelikopter opgeroepen, politie massaal aanwezig, buurtbewoners die inmiddels vooral zeggen: “dit gebeurt hier vaker”. En eerlijk gezegd, dat laatste is misschien wel het meest verontrustende van alles. Niet eens het incident zelf, maar het feit dat bewoners het bijna beginnen te normaliseren.

Daar bovenop kwamen berichten over lachgasverpakkingen en jerrycans met mogelijk gevaarlijke stoffen die werden aangetroffen aan de Leeuwerik in Doorslag. Even later bleek bij een grote politieactie tegen drugshandel in Nieuwegein en Houten dat zeven verdachten zijn aangehouden en drugs, vuurwapens, voertuigen en tienduizenden euro’s cash in beslag zijn genomen.

Het zijn van die weken waarin je merkt dat Nieuwegein allang niet meer alleen het brave groeistad-imago heeft waar oudere beleidsfolders ooit op draaiden. De stad is drukker, harder en ingewikkelder geworden. Soms dynamisch, soms gewoon gespannen.

En terwijl inwoners zich zorgen maken over veiligheid en verkeer, bleef het Stadshuis opvallend veel energie steken in uitleg over hoog gras. Serieus. Er komt een groenwandeling waarbij bewoners uitleg krijgen waarom gras langer blijft staan in delen van Galecop en Fokkesteeg.

Begrijp me niet verkeerd, biodiversiteit is belangrijk. Maar timing is ook een vak. Als inwoners zich druk maken over steekincidenten, donkere straten en verkeersveiligheid, dan voelt een gemeentelijke excursie langs hoog gras toch een beetje alsof de Titanic een workshop bloemschikken organiseert.

En ondertussen? Stilte. Opvallend veel stilte.

De coalitievorming sleept zich voort achter gesloten deuren terwijl de stad zichtbaar onrustiger wordt. Nieuwegein wacht nog steeds op duidelijkheid over wie het bestuur gaat vormen en vooral: wat dat bestuur concreet gaat doen. De verkiezingen lijken alweer maanden geleden, maar een stevig politiek verhaal richting inwoners ontbreekt nog altijd.

Dat vacuum begint voelbaar te worden. Want in de tussentijd stapelen de dossiers zich op. Verkeer. Veiligheid. Woningbouw. Netcongestie. Zorgdruk. Leefbaarheid. Openbaar vervoer. En steeds vaker zie je dat inwoners het vertrouwen verliezen dat problemen snel worden opgelost.

Toch bleef Nieuwegein deze week óók Nieuwegein. Er kwamen nieuwe ontmoetingsplekken bij, zoals het Batenhofje in Batau Noord dat op 2 juni opent. Er werd vooruitgekeken naar het BoekStartfestival met nijntje in de bibliotheek. En er waren gewoon sportclubs, vrijwilligers, buurtactiviteiten en mensen die ondanks alles de stad leefbaar proberen te houden.

Misschien is dat uiteindelijk wel de echte conclusie van deze week. Nieuwegein draait steeds vaker op inwoners die zélf de boel bij elkaar houden terwijl politiek en systemen achter de feiten aanlopen.

Mijn Tinus A.I. conclusie: de stad groeit harder dan haar geduld. En zolang het in het Stadshuis stiller blijft dan op straat, groeit niet alleen het gras verder door, maar ook de frustratie.

Tinus A.I.

The post Tinus A.I: ‘Nieuwegein staat op scherp, en het Stadshuis blijft opvallend stil’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Nieuwegein zit te vaak in het donker. Niet figuurlijk, maar letterlijk. De aanhoudende storingen aan de openbare verlichting in meerdere wijken zijn voor Forum voor Democratie Nieuwegein en Ieders Belang Nieuwegein reden om samen een motie in te dienen.

Raadsleden Frank Folkerts van Forum voor Democratie en Ruben de Man van Ieders Belang willen dat het college met een concreet actieplan komt. De motie richt zich op de hardnekkige problemen met straatverlichting in onder meer Doorslag, Zuilenstein, Batau-Noord en Galecop. Daar valt de verlichting al langere tijd met regelmaat uit. Soms gaat het niet om een losse lamp, maar om hele straten of delen van wijken die dagen of weken slecht verlicht zijn.

De partijen spreken van een structureel probleem. Wat ooit begon als incidentele storingen, is inmiddels uitgegroeid tot een dossier dat steeds terugkeert. Bewoners melden kapotte verlichting via de gebruikelijke kanalen, maar zien de problemen niet altijd snel genoeg opgelost worden. Dat zorgt voor frustratie, maar vooral voor een gevoel van onveiligheid.

Gemeente en Stedin
De openbare verlichting is een gedeelde verantwoordelijkheid. De gemeente gaat over de lantaarnpalen en lampen. Netbeheerder Stedin is verantwoordelijk voor de ondergrondse kabels en storingen in het elektriciteitsnet. Juist daar lijkt het probleem vaak te zitten. Eerder werd al gewezen op verouderde kabels en netwerkproblemen.

In de praktijk maakt die taakverdeling voor bewoners weinig uit. Wie ’s avonds door een donkere straat moet fietsen of lopen, wil vooral dat het licht het doet. Hersteltijden van tien werkdagen tot drie weken worden niet altijd gehaald, stellen de indieners van de motie. Daardoor blijven inwoners te lang in het donker zitten.

Veiligheid en leefbaarheid
FVD en Ieders Belang leggen de nadruk op veiligheid en leefbaarheid. Donkere straten zorgen voor een onveiliger gevoel op straat, zeker voor voetgangers, fietsers, ouderen en jongeren die ’s avonds onderweg zijn. Ook de verkeersveiligheid komt onder druk te staan als kruisingen, fietsroutes of woonstraten slecht verlicht zijn.

Ruben de Man van Ieders Belang zegt daarover: “De veiligheid en leefbaarheid van Nieuwegein zijn geen onderhandelingsonderwerp. We verwachten dat de gemeente eindelijk een structurele oplossing neemt, niet alleen technische excuses.” Ook Forum voor Democratie noemt goed werkende straatverlichting een basisvoorwaarde voor een veilige en moderne stad.

Wat de motie wil
De motie vraagt het college om een actieplan voor veiligere en betrouwbaardere straatverlichting in Nieuwegein. Daarin moet een concreet tijdschema komen. Ook willen de partijen dat de gemeente samen met Stedin en de aannemer zorgt voor kortere en betrouwbaardere hersteltijden.

Daarnaast moet de communicatie naar inwoners beter. Bewoners moeten sneller en duidelijker horen wat de oorzaak van een storing is en wanneer herstel wordt verwacht. Bij langdurige uitval willen FVD en Ieders Belang dat er sneller noodmaatregelen worden genomen, zoals tijdelijke verlichting of extra handhaving op plekken waar dat nodig is.

De motie is daarmee vooral een oproep om het dossier niet langer als technisch ongemak te behandelen, maar als veiligheidskwestie. ‘Want een stad die zichzelf veilig en leefbaar noemt, kan zich geen wijken veroorloven waar bewoners avond na avond door het donker moeten’ aldus de indieners van de motie.

The post FVD en Ieders Belang dienen motie in over storingen straatverlichting Nieuwegein appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Kijk, verliezen hoort bij politiek. Dat is niet leuk, maar het is wel de bedoeling van verkiezingen, gesprekken en onderhandelingen. Je doet mee, je probeert invloed te krijgen, je kijkt wat er mogelijk is en soms val je buiten de boot. Jammer dan. Maar wat je níet moet doen, is eerst aanschuiven, positief meepraten, geen partijen uitsluiten, geen breekpunten op tafel leggen, en vervolgens gaan roepen dat het proces ineens ondeugdelijk is zodra jij zelf niet in de voorkeurscoalitie terechtkomt. Dat is geen staatsmanschap. Dat is gewoon slecht tegen je verlies kunnen.

Even terug naar de feiten. Op 18 maart 2026 werd Lokale Vernieuwing/VSP met 9 zetels de grootste partij van Nieuwegein. GroenLinks-PvdA werd tweede met 7 zetels. Daarna volgde op 26 maart 2026 het duidingsdebat, waarna vijf partijen verder in beeld bleven voor vervolggesprekken: Lokale Vernieuwing/VSP, GroenLinks-PvdA, VVD, D66 en CDA. Een week later, op 7 april 2026, kwam het advies van de verkenners: ga verder met Lokale Vernieuwing/VSP, VVD, D66 en CDA. Samen goed voor 19 van de 33 zetels, dus gewoon een werkbare meerderheid.

Dan kun je twee dingen doen als GroenLinks-PvdA. Je kunt zeggen: jammer, maar helder, wij gaan vanuit de raad onze rol pakken. Of je kunt, zoals nu gebeurt, suggereren dat de verkenning eigenlijk niet deugt en dat de uitkomst vooral een politieke afweging van Lokale Vernieuwing/VSP zou zijn. Maar kom op zeg, natuurlijk is dit een politieke afweging. Wat dachten ze dan dat coalitievorming was, een buurtbarbecue? Politiek is precies het maken van keuzes over met wie je denkt vier jaar fatsoenlijk een stad te kunnen besturen. Wie daar verbaasd over doet, doet alsof hij voor het eerst een raadszaal van binnen ziet.

Nog iets. Uit de eerste ronde bleek dat GroenLinks-PvdA gewoon serieus in beeld was. Niemand ontkent dat. Maar in de tweede ronde is kennelijk geconcludeerd dat die partij anders kijkt naar de manier van besturen, moeite had met een akkoord op hoofdlijnen en behoudender wilde begroten dan de andere partijen. Dat zijn geen pietluttigheden. Dat zijn precies de dingen waarop coalities stranden nog voor de koffie koud is. Als je op die punten te ver uit elkaar ligt, dan is het dus logisch dat je afvalt. Dat heet selecteren op bestuurbaarheid, niet iemand pesten.

Wat links hier vooral verkeerd doet, is doen alsof moreel gelijk automatisch ook recht op regeringsdeelname geeft. Maar zo werkt het niet. GroenLinks-PvdA heeft een mooie uitslag gehaald, prima, maar de grootste partij is LV/VSP. Dan ligt het initiatief daar. En als die grootste partij, na gesprekken met meerdere clubs, uitkomt op VVD, D66 en CDA, dan is dat hún goed recht. Daar hoef je het inhoudelijk niet mee eens te zijn, maar het is niet onfatsoenlijk, ondemocratisch of verdacht. Het is gewoon de uitkomst van politiek handwerk na een verkiezingsuitslag waarin meerdere combinaties mogelijk waren.

Sterker nog, GroenLinks-PvdA Nieuwegein heeft daar op donderdag 16 april 2026 ook nog een persbericht over naar de media gestuurd, waarin de partij spreekt over wat zij ziet als een ‘oneerlijke gang van zaken’ rond de verkenning. Dat mag natuurlijk, maar het bevestigt vooral het beeld van een partij die de uitkomst niet accepteert nu zij zelf naast de coalitie grijpt. Want laten we eerlijk zijn, zolang links nog in beeld was, leek er weinig mis met het proces. Pas toen duidelijk werd dat de voorkeur ergens anders lag, ging ineens de vlag uit van verontwaardiging. Dan noem ik het geen principiële opstelling meer, maar gewoon een slechte verliezer met een perslijst.

Jan met de Pet kijkt daar heel simpel naar. Als je zegt dat je verantwoordelijkheid wilt nemen voor de stad, begin dan met je ook verantwoordelijk te gedragen wanneer het tegenzit. Nieuwegein heeft niks aan partijen die bij winst spreken over verbinding, maar bij verlies meteen de procedure in twijfel trekken. Inwoners willen dat er bestuurd wordt. Wonen, veiligheid, financiën, vertrouwen in het stadhuis, daar gaat het om. Niet om gekrenkte ego’s in nette persberichten. De verkenners hebben een richting aangewezen, de grootste partij heeft die overgenomen en informateur John Bijl is ermee aan de slag gegaan. Dan is het nu tijd voor twee dingen: formeren aan de ene kant, volwassen oppositie voeren aan de andere kant.

En dus ja, Jan zegt het maar gewoon zoals het op straat ook gezegd zou worden. Deze reactie van GroenLinks-PvdA klinkt niet als een partij die stoer de rug recht houdt. Het klinkt als een partij die het verlies nog even niet verwerkt heeft. Slechte verliezers heb je in de sport, aan de kaarttafel en blijkbaar ook in de Nieuwegeinse politiek. Maar van chagrijn alleen is nog nooit een stabiel college gebouwd.

Jan met de Pet

Jouw bijdrage
Heb je ook een pet of meerdere petten of helemaal geen pet op, maar zit je wel iets dwars of wil je je ongenoegen óf genoegen delen met onze lezers? Dat kan! Stuur je verhaal naar onze redactie en Jan of Jantine of… gaat ermee aan de slag. Wij spreken algehele anonimiteit af, daar is deze rubriek voor. Gegarandeerd!

The post Jan met de Pet: ‘Slechte verliezers maken nog geen goed bestuur’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Na twaalf jaar neemt PvdA-raadslid Marianne Spalburg op 30 maart afscheid van de gemeenteraad van Nieuwegein. Daarmee komt een einde aan een lange periode waarin zij zich in de raad vooral inzette voor sociale onderwerpen zoals armoedebestrijding, schuldhulpverlening, werk en inkomen en ondersteuning van kwetsbare inwoners.

Spalburg kijkt met trots en dankbaarheid terug op haar jaren in de lokale politiek. Volgens haar gaat het bij gemeentelijke dossiers uiteindelijk altijd om mensen.

“Achter elk dossier schuilen mensen met zorgen, hoop en veerkracht. Voor hen heb ik mij altijd willen inzetten, vanuit de overtuiging dat iedereen meetelt en recht heeft op gelijke kansen” aldus Spalburg.

Inzet op sociale thema’s
Tijdens haar periode in de gemeenteraad hield Spalburg zich onder meer bezig met onderwerpen als de stadspas, basisbanen, schuldhulpverlening, zorg en welzijn en voorzieningen als beschermd wonen en logeerzorg. Thema’s die volgens haar direct invloed hebben op het dagelijks leven van inwoners.

In haar afscheidswoord spreekt zij ook haar waardering uit voor organisaties in de stad waarmee zij samenwerkte, zoals Movactor en Stichting Leergeld. Daarnaast bedankt zij de griffie en de ambtenaren van de gemeente Nieuwegein voor hun ondersteuning bij het werk van de gemeenteraad.

Ook de samenwerking met andere politieke partijen noemt zij waardevol. Binnen haar eigen fractie kijkt zij terug op vele discussies die volgens haar hebben bijgedragen aan besluiten in de raad.

Nog wel betrokken bij verkiezingen
Hoewel Spalburg stopt als raadslid, blijft zij nog wel betrokken bij de lokale politiek. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen staat zij als lijstduwer voor GroenLinks/PvdA op plek 21 van lijst 1. Volgens haar is het belangrijk dat inwoners hun stem laten horen. “De gemeenteraad staat dicht bij de inwoners en neemt besluiten die het dagelijks leven direct beïnvloeden. Daarom roep ik iedereen op om op 18 maart te gaan stemmen en zo de democratie te versterken.”

Dankbaar terug
Na twaalf jaar politiek werk in Nieuwegein kijkt Spalburg met voldoening terug. “Ik kijk met dankbaarheid terug op twaalf bijzondere jaren. Ik blijf betrokken bij onze stad, misschien op een andere manier, maar met dezelfde overtuiging.”

Met haar vertrek verliest de Nieuwegeinse gemeenteraad een ervaren raadslid dat zich jarenlang sterk maakte voor sociale vraagstukken in de stad.

The post PvdA-raadslid Marianne Spalburg neemt na twaalf jaar afscheid van de gemeenteraad appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

De verkiezingsprogramma’s zijn geschreven, de ambities uitgesproken. De Digitale Stad Nieuwegein legde de plannen van de lokale partijen al langs zes vaste meetlatten. Maar papier is geduldig. Daarom kijkt Jan met de Pet verder dan de bekende thema’s. Deze keer neemt Jan met de Pet het verkiezingsprogramma van de Christen Unie in Nieuwegein ter hand.

Wat gebeurt er als een verkiezingsprogramma niet begint bij cijfers of stenen, maar bij een Bijbeltekst? De ChristenUnie Nieuwegein doet precies dat. Geen technocratisch verhaal over targets en tabellen, maar een expliciete roeping: bid voor de stad en zet je in voor haar vrede en voorspoed. Dat is helder, principieel en gedurfd. Maar het roept ook een vraag op die in maart beantwoord moet worden: hoe verhoudt een christelijk kompas zich tot een stad die allang niet meer één verhaal kent?

Madelon Voorthuijsen lijsttrekker ChristenUnie Nieuwegein kijkt tevreden naar Jan met de Pet

Jan met de Pet slaat het programma open en leest het niet als beleidsstuk, maar als wereldbeeld. Jan ziet het meteen op pagina één: Jeremia 29:7. “Bid tot de HEER voor de stad … zet je in voor haar voorspoed en vrede.” Geen vage verwijzing, geen subtiele knipoog. Gewoon voluit. Dit is onze bron, zegt de ChristenUnie. De voorspoed van de stad is jullie voorspoed. Jan waardeert die eerlijkheid. Geen marketinglaagje over “waarden” zonder ze te benoemen. Hier staat gewoon: wij laten ons leiden door de Bijbel. Maar hij weet ook: in een stad als Nieuwegein is dat niet vanzelfsprekend de taal van iedereen.

Het programma hangt aan drie werkwoorden: aanpakken, vereenvoudigen, vasthouden. Dat klinkt daadkrachtig en overzichtelijk. Toch valt Jan iets op. Van die drie woorden is “vasthouden” het meest veelzeggend. Vasthouden aan middenhuur. Vasthouden aan preventie. Vasthouden aan groen. Vasthouden aan zorgcirkels. Vasthouden aan een behoudende financiële koers. En zelfs: vasthouden aan de waarde van de zondag.

Dat zegt iets over de geest van dit programma. De ChristenUnie is geen partij van revolutie. Zij is een partij van behoud. Wat goed is, moet beschermd worden tegen de grilligheid van de tijd. Jan begrijpt dat instinct. Maar hij vraagt zich af: wanneer wordt vasthouden verzet tegen verandering?

De zondag als moreel anker
De passage over de zondag springt eruit. Regelmatige rust versterkt het welzijn van iedereen in de stad. Dat is geen economisch argument, maar een moreel argument. Niet alles wat kan, moet. Dat is een tegenstem in een samenleving die 24 uur per dag draait. Jan vindt dat moedig. Tegelijk weet hij dat Nieuwegein geen homogene gemeenschap meer is. Voor de een is zondag heilig, voor de ander gewoon een werkdag. De ChristenUnie kiest hier duidelijk positie. De vraag is niet of dat mag, maar of het gedragen wordt.

Digitale menselijkheid
Interessant is hun nadruk op “digitale menselijkheid” en terughoudendheid bij AI (Kunstmatige intelligentie (KI) of artificiële intelligentie (AI). Altijd ruimte voor persoonlijk contact, bescherming van privacy. Jan ziet hier een partij die geleerd heeft van de fouten van de overheid. Geen algoritmes die anoniem beslissen over levens. De menselijke maat terug. Dat past bij hun bredere visie: overheid als beschermer, niet als systeem. Maar het blijft ook vaag. Hoe voorkom je dat voorzichtigheid omslaat in bestuurlijke traagheid? Technologie is geen vijand, maar een middel.

Gemeenschap boven individu
Door het hele programma heen klinkt hetzelfde refrein: gemeenschap. Zorgcirkels rondom voorzieningen. Ideeënmarkt om inwoners te betrekken. Mantelzorg ondersteunen. Buurten versterken. De ChristenUnie gelooft niet in de autonome burger die het zelf maar uitzoekt. Zij gelooft in verbondenheid. Dat is sympathiek. Maar het betekent ook dat de overheid een actieve rol krijgt in het organiseren van die verbondenheid. De gemeente als morele actor. Jan vraagt zich af: hoeveel ruimte blijft er voor wie gewoon zijn eigen gang wil gaan?

Rentmeesterschap en grenzen
Het hoofdstuk over rentmeesterschap is consistent. Groen beschermen, afval verminderen, isolatie stimuleren. Niet als hype, maar als opdracht. En tegelijk een harde lijn tegen mensenhandel en geweld tegen vrouwen. Hier laat de ChristenUnie zien dat zorg en norm samen kunnen gaan. Vrede vraagt grenzen. Dat sluit weer aan bij Jeremia 29:7. Vrede is niet vrijblijvend. Vrede vraagt inzet.

De kern van de keuze
Wat Jan uiteindelijk leest, is geen los pakket aan maatregelen. Het is een samenhangend verhaal. Nieuwegein als gemeenschap waarvoor je verantwoordelijkheid draagt. Een overheid die niet neutraal wil zijn, maar normatief. De ChristenUnie belooft geen spektakel.

Geen grote woorden over systeemverandering. Zij belooft trouw. Trouw aan waarden, aan gemeenschap, aan wat zij als goed beschouwt. Dat is krachtig en helder. Maar het is ook een keuze. Want wie op de ChristenUnie stemt, stemt niet alleen op beleid. Hij stemt op een wereldbeeld waarin geloof niet privé is, maar richting geeft aan bestuur.

Jan met de Pet kijkt nog eens naar die zin uit Jeremia: de voorspoed van de stad is jullie voorspoed. Hij denkt: dat klinkt mooi. Maar in een stad met duizend overtuigingen is de echte vraag altijd dezelfde.

Wie bepaalt wat voorspoed is?

Jan met de Pet

The post Jan met de Pet: ‘Rust, rentmeesterschap en grenzen, dit is de ChristenUnie Nieuwegein’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

De redactie van De Digitale Stad Nieuwegein heeft de verkiezingsprogramma’s van de lokale politieke partijen naast elkaar gelegd en vergeleken op zes hoofdthema’s. Maar wie alleen vergelijkt, mist vaak waar het écht over gaat. Daarom leest Jan met de Pet de programma’s zoals veel inwoners dat doen: tussen de regels door. Wat zegt een partij over mensen, over vertrouwen, over macht en over wie er wel en niet mee mag doen? Deze week het verkiezingsprogramma van de VVD in Nieuwegein.

Sommige verkiezingsprogramma’s willen je meenemen op reis. Andere willen vooral zorgen dat de trein op tijd rijdt. Het programma van de VVD Nieuwegein hoort duidelijk bij die tweede categorie. Geen grote woorden, geen ideologische bochten, maar een helder verhaal over hoe de stad bestuurd moet worden. Dat is misschien minder spannend, maar wel herkenbaar. En voor veel Nieuwegeiners ook aantrekkelijk.

Wat Jan met de Pet meteen ziet, is consistentie. De VVD kiest niet per hoofdstuk een ander verhaal, maar blijft vasthouden aan één lijn: de gemeente moet betrouwbaar zijn. Afspraak is afspraak. Geld moet kloppen. Regels moeten duidelijk zijn en gehandhaafd worden. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar in een tijd waarin beleid vaak versnipperd raakt, is die helderheid een bewuste keuze.

De VVD kijkt naar Nieuwegein als een stad waar mensen hun leven willen leiden zonder voortdurend tegen de overheid aan te lopen. Ondernemers die willen ondernemen. Inwoners die hun zaken geregeld willen hebben. Verenigingen die niet vastlopen in papierwerk. In dat licht is de nadruk op minder regeldruk en betere dienstverlening logisch. Dit programma is geschreven vanuit het idee dat de gemeente ondersteunend moet zijn, niet leidend.

Opvallend is ook het vertrouwen in eigen verantwoordelijkheid. De VVD gaat ervan uit dat de meeste mensen willen meedoen, werken en bijdragen. De overheid is er om te helpen waar nodig, maar moet niet alles overnemen. Dat zie je terug in de benadering van zorg en ondersteuning. Niet alles hoeft zwaar, niet alles hoeft meteen een traject te worden. Soms is een zetje genoeg. Soms is loslaten beter dan overnemen.

Jan met de Pet begrijpt dat dit aanspreekt. Veel inwoners herkennen zich niet in het beeld van een overheid die steeds verder ingrijpt in het dagelijks leven. De VVD kiest juist voor begrenzen. Niet om mensen buiten te sluiten, maar om het systeem betaalbaar en werkbaar te houden. Dat is geen populaire boodschap, maar wel een eerlijke.

Ook op veiligheid laat de VVD weinig twijfel bestaan. Overlast hoort niet bij normaal samenleven. Wie grenzen overschrijdt, wordt aangepakt. Dat is geen hardheid om de hardheid, maar een signaal aan de grote groep inwoners die zich wél aan de regels houdt. Veiligheid wordt hier niet gezien als abstract begrip, maar als voorwaarde om prettig te kunnen wonen, ondernemen en elkaar te ontmoeten.

Wat Jan met de Pet waardeert, is dat de VVD daarbij niet alleen naar repressie kijkt. Er is ook aandacht voor preventie, voor jongerenwerk, voor vroeg signaleren. Het uitgangspunt blijft: problemen aanpakken voordat ze uit de hand lopen. Dat past bij een partij die liever voorkomt dan geneest.

De economische paragraaf is misschien wel het meest ontspannen deel van het programma. De VVD straalt hier vertrouwen uit in de lokale kracht van Nieuwegein. Ondernemers worden niet gezien als last, maar als dragers van de stad. Banen, sponsoring, levendigheid, het komt allemaal terug. De gemeente moet faciliteren, verbinden en vooral niet in de weg staan. Dat is een klassieke VVD-lijn, maar wel consequent doorvertaald naar het lokale niveau.

Wat dit programma níet doet, is dromen over een totaal nieuwe stad. Geen groot toekomstbeeld, geen radicale koerswijzigingen. Nieuwegein hoeft niet opnieuw uitgevonden te worden. De VVD kiest voor doorbouwen op wat er al is, stap voor stap verbeteren, bijsturen waar nodig. Voor wie stabiliteit zoekt in onzekere tijden, is dat geen zwakte maar een kracht.

Jan met de Pet ziet in dit programma vooral een partij die weet wie ze is en daar niet voor wegloopt. Geen poging om iedereen te pleasen, maar een duidelijke keuze voor rust, orde en voorspelbaarheid. Dat zal niet iedereen aanspreken. Maar voor veel kiezers is het precies wat ze van lokaal bestuur verwachten.

De VVD Nieuwegein belooft geen wonderen. Ze belooft een stad die functioneert. En soms is dat, zeker in het dagelijks leven, al heel wat.

Jan met de Pet

The post Jan met de Pet: ‘Grip, regels en efficiëntie, zo ziet de VVD haar stad’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Tweede Kamerlid Mohammed Mohandis bracht vrijdag 23 januari jl. een werkbezoek aan de bibliotheek in Nieuwegein en sport, en evenementencomplex Merwestein. Tijdens het bezoek spraken directeur, bestuurders met hem over de functies van beide locaties. Ook waren GroenLinks PvdA Nieuwegein lijsttrekker Leila Assalmi en woordvoerders van de betrokken fracties aanwezig.

In de gesprekken stond de Nieuwegeinse aanpak centraal waarbij publieke voorzieningen worden ontwikkeld als plekken waar ontmoeting, maatschappelijke activiteiten en bewegen samenkomen. Er is gesproken over het belang van toegankelijke voorzieningen en over de vraag of lokale voorbeelden kunnen helpen in landelijke discussies.

Mohandis zei tijdens het bezoek dat hij het “mooi” vond om te zien hoe de bibliotheek volgens hem verbonden is met meerdere functies in de stad, en dat de locatie een “huiskamerfunctie” vervult. Over Merwestein gaf hij aan het “inspirerend” te vinden dat er, ondanks beperkte ruimte, een breed sportaanbod wordt gerealiseerd. Hij koppelde dat aan zijn inzet in Den Haag voor dit soort voorzieningen.

Assalmi sprak tijdens het werkbezoek over het belang van investeren in publieke voorzieningen. Zij noemde de bibliotheek “de mooiste bibliotheek van Nederland” en omschreef de plek als een huiskamer waar inwoners kunnen studeren, elkaar ontmoeten en in beweging kunnen komen.

Gratis A zwemdiploma als basisvoorziening
In dezelfde context wees Mohandis op een standpunt dat hij eerder heeft uitgesproken over zwemlessen. Volgens hem zijn zwemlessen voor steeds meer ouders moeilijk op te brengen en zou het A diploma weer een basisvoorziening moeten zijn, zonder financiële drempels. Daarbij stelde hij dat, ook zonder verplicht schoolzwemmen, manieren nodig zijn om te garanderen dat ieder kind een A diploma kan halen.

Naschrift redactie: In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen houden we dit soort politieke bezoeken feitelijk, en geven we ruimte voor wederhoor als andere fracties of betrokken partijen willen reageren.

The post Den Haag op de koffie in de bieb, en daarna door naar het zwembad appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

De fractie van De Unie in Nieuwegein heeft op 5 januari 2026 schriftelijke vragen gesteld aan het college over de praktijk van het bouwen sinds de invoering van de Wet kwaliteitsborging voor het bouwen, Wkb. Aanleiding is een publicatie van Binnenlands Bestuur van 5 december 2025, waarin bouw en woningtoezichtmedewerkers forse zorgen uiten over de privatisering van het toezicht en de manier waarop kwaliteitsborgers in de praktijk werken.

De timing van de vragen valt samen met de discussie over sneeuwbelasting op platte daken. De Digitale Stad Nieuwegein meldde vrijdag 9 januari dat alle gemeentelijke binnensportaccommodaties, sporthallen, sportzalen en gymzalen uit voorzorg tijdelijk dicht zijn vanwege sneeuw en ijs op de daken. Die sluiting geldt volgens de gemeente in ieder geval tot dinsdag 13 januari 23.00 uur. De gemeente monitort de daken, dinsdag wordt opnieuw naar de situatie gekeken. Het gaat om elf sportaccommodaties en vaste gebruikers zoals scholen en sportverenigingen zijn geïnformeerd.

Volgens De Unie laat dit zien hoe snel constructieve veiligheid weer op de voorgrond komt, terwijl het technische bouwtoezicht bij nieuwbouw in gevolgklasse 1 onder de Wkb in belangrijke mate bij private kwaliteitsborgers ligt. In het Binnenlands Bestuur onderzoek staat onder meer dat veel bouwambtenaren ervaren dat kwaliteitsborgers geregeld niet op de bouwplaats verschijnen en op afstand controleren, bijvoorbeeld aan de hand van foto’s die door aannemers worden aangeleverd.

De fractie wijst ook naar het dossier rond de parkeergarage bij het St. Antonius Ziekenhuis, waar Nieuwegein de gevolgen van falend toezicht en constructieve problemen nog scherp op het netvlies heeft.

In de schriftelijke vragen wil De Unie onder meer weten of het college bekend is met de Binnenlands Bestuur publicatie, en hoe het college kijkt naar het risico dat de gemeente in de publieke opinie alsnog verantwoordelijk wordt gehouden als er incidenten ontstaan bij bouwwerken die onder de Wkb zijn gebouwd. Ook vraagt de fractie naar de kritiek op de Toelatingsorganisatie Kwaliteitsborging Bouw, TloKB, en de transparantie over de voorwaarden waaraan borgingsinstrumenten moeten voldoen, omdat dat mede bepaalt wat een kwaliteitsborger controleert en hoe.

The post Kwaliteitsborgers achter bureau, raadsvragen over bouwveiligheid in Nieuwegein appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.