Een tijdje geleden kregen wij onderstaande foto van Toen toegestuurd. Nu digitaal, Toen ging alles nog per paard en wagen. De foto, die tevens als ansichtkaart werd verstuur komt uit 1902, zo’n 120 jaar geleden.

‘Links zie je hekken van de oude Rijnhuizerbrug. Het is dus op de kruising Dorpsstraat/Herenstraat met het Sluisje en de Overeindseweg. De paard en wagen is van de PTT, die de post vanuit Utrecht naar het hoofdpostkantoor in Vreeswijk bracht. Daar werd de post voor Jutphaas eruit gesorteerd en naar het hulppostkantoor aan de Herenstraat in Jutphaas gebracht’ zo laat Nu Piet Daalhuizen onze redactie weten.

Onze fotograaf Arend Bloemink stuurden wij met zijn camera op pad om de foto van Nu te maken, voor de rubriek Toen en Nu. Eigenlijk zou deze oude kaart ook passen in onze rubriek ‘Prentbriefkaarten.’ Bloemink over zijn zoektocht:

‘De trambaan, die Toen werd voortgetrokken door paarden is verdwenen. Net zoals de Rijnhuizerbrug. Deze brug draaide naar het midden open. Daarvoor in de plaats gekomen is nu een ophaalbrug voor fietsers. Napoleon heeft nog over deze weg gelopen Toen hij naar Utrecht vertrok. Hij verbleef een nachtje in Kasteel Oudegein. Ziet u hem al lopen? Nu is de weg een drukke verbinding voor fietsers uit IJsselstein en Nieuwegein die naar Utrecht gaan, om te werken of misschien om naar school te gaan.’

Heeft u ook een oude foto en wilt u dat wij de foto van Nu gaan maken? Stuur hem dan op naar onze redactie. Dat kan via: redactie@pen.nl. Doet u er ook een leuk verhaal bij?

The post Toen & Nu: ‘Toen de post nog per paard en wagen werd vervoerd’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

De foto is gemaakt ergens tussen 1900 en 1904 en genomen ‘Langs den Hollandschen IJssel.’ De uitgever van de ansichtkaart is Nauta en Zn. Op de foto van Toen ziet u het gezicht over de Hollandsche IJssel op de Stellingmolen van Verloop bij de Doorslagsluis (1672) en het Kraaienbuurtje bij de Doorslag te Jutphaas uit het zuidwesten. De stellingmolen werd afgebroken in 1947. Ook het ‘Kraaienbuurtje’, net voor de molen, bestaat helaas niet meer. De huisjes zijn omstreeks 1950 gesloopt. We hebben ook nog een foto uit 1942.

Onze fotograaf Jordi Jupijn ging, Toen er nog blaadjes aan de boom hingen, naar deze plek en maakte aan de hand van de foto van Toen, die overigens gebruikt werd voor een prentbriefkaart, de foto van Nu. Dit voor de rubriek: ‘Toen & Nu.’

Heeft u een oude foto met een verhaal mail hem gerust aan ons. Wij kijken dan hoe het nu is.

In eerdere afleveringen van deze rubriek zijn opvallende monumenten beschreven, die er nog zijn of soms ook die al tot het verleden behoren. Eén van die monumenten is geweest de stelling-oliemolen van Verloop, die langs de Hollandse IJssel heeft gestaan op de plek, waar thans het nieuwe hoofdkantoor van Henkel Nederland B.V. gevestigd is. Die omgeving kan eigenlijk best de naam “Molenhoek” dragen, omdat daar meerdere molens zijn geweest. Nu staat er enkel nog de onttakelde wipwatermolen Oudegein die nabij het Natuurkwartier staat in Park Oudegein.

Toen in de vorige eeuw de panden van de huidige Henkel nog in gebruik waren als Olie- en Lijnkoekenfabriek Cockuyt, heeft de fabrieksdirectie rondom de fabriek een serie huisjes gebouwd voor haar medewerkers. De huisjes staan bekend onder de naam ‘Oliebuurt’, maar sinds de dertiger jaren vorige eeuw zijn ze verdwenen. Tussen de stelling-oliemolen en de wipwatermolen heeft langs de Hollandse IJssel een ander rijtje huizen gestaan. Deze waren wat royaler gebouwd dan de éénkamerwoninkjes met vliering van de Oliebuurt en ze hebben het dan ook wat langer uitgehouden. Deze zes huisjes heten in de volksmond van het oude Jutphaas de ‘Kraaienbuurt’ en het zal wel altijd een raadsel blijven, hoe men aan die naam is gekomen.

Op de foto zien de huisjes er romantisch uit; vriendelijk en de huisjes weerspiegelen in het rimpelloze water van de Hollandse IJssel. Zoals aangehaald zijn de huisjes omstreeks 1950 afgebroken; ze voldeden echt niet meer aan de toen geldende normen voor woningen. De ‘Kraaienbuurt’ is één van de buurtjes in het dorp Jutphaas.

Andere buurtjes in Jutphaas
We komen verder de ‘Kikkerbuurt’, de ‘Armensteeg’, de ‘Molensteeg’, het ‘Sluisje’ en het ‘Elisabethshofje’ tegen als woonsteden voor de arbeiders. Hoewel vanaf omstreeks 1920 de betere volkswoningbouw gestalte heeft gekregen door de activiteiten van de woningbouwverenigingen, hebben de ‘armenhuisjes’ in de buurtjes het ongewoon lang uitgehouden. Gelukkig zijn ze nu voor het merendeel historie; alleen het ‘Elisabethshofje’ aan het Kerkveld in Jutphaas is na een grondige restauratie overeind gebleven.

Dan de foto van Nu. Iets waar we steeds over spreken in Nieuwegein: ‘Is Nieuwegein groen?’ In iedergeval wel op de foto van Nu want achter de bomen hebben de huisjes en de molen gestaan. Daarachter ligt Nu wel de fabriek van Henkel (Persil). Wordt het niet eens tijd dat deze fabriek vertrekt uit onze binnenstad en gaat vertrekken naar het Klooster? Of elders?

Gedicht van Iris over de stellingmolen van Verloop

Stellingmolen van Verloop bij de Doorslagsluis
ook wel de oliemolen van de “Hoop” genoemd
jij maalde lijnzaad tot prachtige lijnolie
van de drab werden lijnkoeken geperst
trots en fier stond je met je wieken in de wind
het was een lust voor het oog al die bedrijvigheid
een baken voor elke voorbijganger
schepen voeren via de Doorslagsluis voorbij
schippers keken vol bewondering naar jou om
tot 1947 heb je langs de Doorslag gestaan
weemoedig kijk ik achterom
met alleen nog een foto in mijn hand.

The post Toen & Nu: ‘Het kraaienbuurtje en de Stellingmolen van Verloop’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Deze week in de rubriek Toen & Nu een blik vanaf de Rijnhuizerbrug op het oude dorpshart van Jutphaas. De foto van Toen werd gemaakt tussen 1919 en 1924. Het Utrechts Archief omschrijft de opname als: ‘Gezicht op de draaibrug (Rijnhuizerbrug) over het Merwedekanaal te Jutphaas, met op de achtergrond de panden aan de Dorpsstraat.’

Op de prentbriefkaart zelf staat nog de tekst ‘Brug o/d Vaartsche Rijn. Jutphaas.’ Onze fotograaf ging naar dezelfde plek en maakte de foto van Nu. De brug is niet meer dezelfde, de Dorpsstraat kreeg een andere naam en meerdere panden veranderden van uiterlijk. Toch blijft de plek onmiddellijk herkenbaar.

Twee mannen op de oude draaibrug
Op de foto van Toen kijken we over het houten brugdek van de oude draaibrug richting de Dorpsstraat. De brug oogt sober en functioneel, met zware metalen zijliggers en houten planken waarover het dagelijkse verkeer Jutphaas in en uit ging.

Midden op de brug staan twee mannen. Vooral de man rechts valt op door zijn donkere kleding en pet. Hij zou brugwachter kunnen zijn geweest, wat op deze draaibrug geen vreemde gedachte is. Ook een functie als veldwachter valt op basis van zijn kleding niet geheel uit te sluiten. Zeker weten doen we het niet, de foto geeft daarvoor te weinig prijs.

Tussen de twee mannen in is aan de overzijde nog een mooi detail zichtbaar: een man met een handkar, vermoedelijk een verkoper die met zijn waren door de Dorpsstraat trok. Het is zo’n klein tafereel dat een oude foto tot leven brengt. De brug was niet alleen een oversteek, maar ook onderdeel van het dagelijkse dorpsleven, waar bewoners, handelaren en passanten elkaar tegenkwamen.

Van Dorpsstraat naar Herenstraat
Achter de brug lag in de tijd van Toen de Dorpsstraat van Jutphaas. Toen Jutphaas en Vreeswijk in 1971 samen opgingen in Nieuwegein, kon die naam niet blijven bestaan. In Vreeswijk was immers al een Dorpsstraat. De Dorpsstraat van Jutphaas werd daarom omgedoopt tot Herenstraat.

Vanaf de brug is goed te zien dat de gevelwand aan de overzijde grotendeels dezelfde lijn heeft behouden. Op de oude foto staat daar nog een rustig dorpsbeeld, met woningen en winkelachtige panden direct aan de straat. Op de foto van Nu is de Herenstraat levendiger ingericht, met fietsen, geparkeerde auto’s, moderne straatverlichting en horeca.

De straat veranderde van naam en functie, maar bleef een herkenbaar stukje oud Jutphaas.

Veellust lijkt nieuw, maar stond er Toen al
Het witte pand aan de overzijde valt op de foto van Nu direct op. Op het eerste gezicht lijkt het alsof het oudere huis op de foto van Toen is gesloopt en door een ander pand is vervangen. Toch staat daar nog altijd de woning Veellust.

Veellust werd in 1820 gebouwd. In 1923, precies in de periode waarin de oude foto werd gemaakt, kreeg het pand een extra verdieping. Bovendien was de woning vroeger grijs en is zij tegenwoordig wit gepleisterd. Daardoor is het verschil tussen Toen en Nu groot, terwijl het in de kern nog altijd hetzelfde pand betreft.

Rechts naast Veellust staat het voormalige postkantoor van Jutphaas aan de huidige Herenstraat 13. Dat pand, met de herkenbare lichte horizontale strepen in de gevel, is op de foto van Nu eenvoudiger terug te herkennen dan Veellust.

Van draaibrug naar opvallende fietsbrug
De grootste verandering is de brug zelf. Op de oude opname ligt de lage draaibrug rustig in het beeld. De brug vormt vooral een toegang tot de Dorpsstraat, de panden aan de overzijde trekken de meeste aandacht.

De oude Rijnhuizerbrug werd in 1981 afgebroken. In het voorjaar van 1999 werd op dezelfde plek de huidige brug aangebracht, bedoeld voor voetgangers en fietsers. Die brug is door haar roodbruine constructie veel nadrukkelijker aanwezig in het straatbeeld. Waar de oude draaibrug het uitzicht nauwelijks onderbrak, omlijst de huidige brug de gevels van de Herenstraat bijna als een groot stalen venster.

Ook de brug van Nu is beweegbaar. De gemeente Nieuwegein noemt de Rijnhuizerbrug nog altijd als één van de beweegbare bruggen in de stad.

De wegwijzer bleef bijna gewoon staan
Een grappig detail is links aan de overzijde van de brug te vinden. Op de foto van Toen staat daar al bewegwijzering, vlak bij het begin van de Dorpsstraat. Op de foto van Nu staat vrijwel op dezelfde plek opnieuw een paal met richtingborden.

De brug veranderde volledig, de straat kreeg een andere naam, de verkoper met zijn handkar verdween en Veellust veranderde bijna onherkenbaar van uiterlijk. Maar wie de brug overkomt, moet kennelijk al ruim een eeuw op vrijwel dezelfde plek worden verteld welke kant hij op moet.

Nog altijd Jutphaas
Wie beide foto’s naast elkaar legt, ziet hoe veel deze plek in ruim honderd jaar is veranderd. De houten draaibrug maakte plaats voor een moderne roodbruine brug, de Dorpsstraat werd Herenstraat en het dagelijkse straatbeeld met een handkar en twee poserende mannen verdween.

Toch staat aan de overzijde nog altijd een gevelwand waarin het oude Jutphaas herkenbaar blijft. Veellust staat er nog, al werd het pand verhoogd en wit gepleisterd. Het voormalige postkantoor bleef zichtbaar aanwezig. En zelfs de bewegwijzering keerde terug op nagenoeg dezelfde plek.

De twee mannen op de brug zouden het bouwwerk van Nu waarschijnlijk nauwelijks herkennen. Maar één blik naar de overzijde zou genoeg zijn geweest: dit is nog altijd Jutphaas.

The post Toen & Nu: ‘Oude draaibrug verdween, maar Jutphaas bleef herkenbaar’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

In deze aflevering van Toen & Nu kijken we naar de Nedereindseweg in het oude Jutphaas, gezien vanuit het oosten. De foto van Toen werd ergens tussen 1912 en 1917 gemaakt. Het Utrechts Archief omschrijft het beeld als: ‘Gezicht in de Nedereindseweg te Jutphaas, uit het oosten; met in het midden het brandspuithuisje nr. 1.’

Onze redactie ging terug naar dezelfde plek en maakte de foto van Nu. Ruim een eeuw later is de lijn van de straat nog altijd herkenbaar, maar vrijwel alles wat het oude dorpsbeeld zijn karakter gaf, is verdwenen of van functie veranderd.

Het brandspuithuisje midden in beeld
De blik wordt op de oude foto direct getrokken naar het kleine gebouwtje midden in beeld. Dat is het brandspuithuisje nr. 1 van Jutphaas, met de herkenbare dubbele deuren en het ronde venster in de gevel. Voor het huisje staat de brandspuit, terwijl enkele inwoners zich langs de straat en rond het gebouw hebben opgesteld.

Het brandspuithuisje stond op Het Sluisje, aan het begin van de Nedereindseweg. Het behoorde tot de vroegere brandweerzorg van Jutphaas. In 1928 werd het gebouwtje gesloopt, nadat restauratie niet doorging. De brandweer kreeg daarna onderdak achter het toenmalige gemeentehuis van Jutphaas. Eerder besteedde onze redactie al uitgebreid aandacht aan de geschiedenis van de brandweer op Het Sluisje.

Op de foto van Nu is van het karakteristieke huisje niets meer terug te zien. De plek wordt tegenwoordig bepaald door bomen, straatmeubilair, geparkeerde fietsen en de moderne bebouwing aan de rechterzijde. Onze redactie heeft ook een Toen & Nu van de achterkant van het oude huisje gemaakt in deze rubriek.

Het Zwaantje, Toen café en herberg, Nu appartementen
Links op de voorgrond van de oude foto staat De Zwaan, in Jutphaas ook bekend als Het Zwaantje. In de periode waarin deze opname werd gemaakt, was het niet alleen een café, maar ook een herberg met paardenstalling. De stallen werden onder meer gebruikt door boeren die van de markt kwamen en door kerkgangers die met paard en wagen naar het dorp trokken.

De twee koetsen die op de oude foto zichtbaar zijn, één links langs het café en één rechts in beeld, passen bij die functie van Het Zwaantje als pleisterplaats in het dorp. Of juist deze rijtuigen bij de herberg hoorden, is niet met zekerheid uit de foto af te leiden, maar het straatbeeld laat wel goed zien hoe belangrijk paard en wagen toen nog waren voor het dagelijkse vervoer, ook voor de post.

Het Zwaantje had bovendien een veel oudere band met de Jutphase brouwerij De Zevenstar. Die brouwerij ging al in 1766 door brand verloren. Ten tijde van de foto werd hier dus niet meer gebrouwen, maar had het pand nog wel zijn functie als café en herberg. Op de foto van Nu is die bedrijvigheid verdwenen: waar vroeger bezoekers binnenliepen en paarden werden gestald, bevinden zich tegenwoordig appartementen.

Van zandige dorpsweg naar verharde verkeersruimte
Niet alleen de gebouwen veranderden. Ook de weg zelf laat het verschil tussen Toen en Nu nadrukkelijk zien. Op de oude foto oogt de Nedereindseweg nog als een onverharde dorpsweg, zonder trottoirs, verkeersborden of afzonderlijke verkeersstroken. Mensen, koetsen en fietsen maakten gezamenlijk gebruik van dezelfde ruimte.

Op de foto van Nu is de straat volledig ingericht voor het moderne verkeer. Het wegdek is verhard, er zijn verkeersborden geplaatst en fietsers bewegen zich door een straat die veel intensiever wordt gebruikt dan ruim honderd jaar geleden. De stille, zandige dorpsweg van Toen is veranderd in een herkenbare doorgang door het huidige Jutphaas.

De fiets bleef, het stalen ros werd elektrisch
Opvallend is dat op beide foto’s fietsen voorkomen. Op de oude opname zijn mensen met hun fiets aan de hand te zien. Het stalen ros hoorde toen al bij het straatbeeld van Jutphaas, naast de koetsen en voetgangers.

Ruim een eeuw later is de fiets nog altijd aanwezig. Op de foto van Nu rijden fietsers opnieuw door dezelfde straat en staan verschillende fietsen langs de kant. Alleen veranderde het vervoermiddel met zijn tijd mee. Waar men vroeger met spierkracht over de dorpsweg ging, verplaatst de hedendaagse fietser zich hier niet zelden met elektrische ondersteuning.

De koetsen verdwenen, de brandspuit verdween en het café werd woonruimte. De fiets bleef.

Oud Jutphaas nog altijd herkenbaar
Wie de twee foto’s naast elkaar legt, ziet in één oogopslag hoeveel er is veranderd. Midden in beeld stond ooit het brandspuithuisje, links lag Het Zwaantje met zijn café, herberg en paardenstalling, en over de nog onverharde weg trokken koetsen, voetgangers en fietsers door het dorp.

Vandaag is het straatbeeld moderner en drukker. Er zijn appartementen, asfalt, verkeersborden, scooters en moderne fietsen. Toch is het oude Jutphaas niet helemaal verdwenen. De loop van de Nedereindseweg, de schaal van de bebouwing en de besloten sfeer van deze plek zijn nog altijd herkenbaar.

Waar vroeger de brandweer paraat stond en reizigers met paard en wagen bij Het Zwaantje neerstreken, fietsen Nieuwegeiners nu door een straat die haar geschiedenis nog altijd met zich meedraagt.

The post Toen & Nu: van brandspuithuisje en koetsen naar appartementen en elektrische fietsen in Jutphaas appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op de foto van Toen voor deze week ziet u de Persilfabriek in het toenmalige Jutphaas, gefotografeerd in augustus 1950. De opname is gemaakt vanaf de kade langs het Merwedekanaal. Links staat het grote fabriekscomplex, met zijn lange gevels en opvallend hoge schoorsteen. Rechts ligt het kanaal, dat als een rechte waterlijn langs de fabriek richting het oude Jutphaas loopt.

Onze fotograaf Jordi Jupijn ging terug naar dezelfde plek en maakte de foto van Nu. Wie beide beelden naast elkaar legt, ziet direct hoeveel er is veranderd. Het Merwedekanaal is nog altijd de vaste lijn in het landschap, evenals de smalle strook langs de oever. Maar het industriële beeld van Toen is vrijwel volledig verdwenen uit het zicht. Net zoals het statige Herenhuis Voorzorg. Deze is een paar jaar geleden afgebroken.

In 1950 domineerde de Persilfabriek de hele omgeving. De gebouwen stonden vrij in het landschap en de lange schoorsteen was van verre zichtbaar. Langs de kade was nog geen hekwerk te zien en ook de begroeiing hield het zicht op de fabriek nauwelijks tegen. Het was een open, industrieel landschap, waarin de fabriek onmiskenbaar de hoofdrol speelde.

Op de foto van Nu ziet dat er heel anders uit. Links staat een hoog hekwerk langs het voormalige fabrieksterrein. Daarachter zijn nog delen van de bebouwing aanwezig, maar vanaf de kade zijn die nauwelijks meer zichtbaar. Waar vroeger baksteen, fabriekshallen en een schoorsteen het beeld bepaalden, ziet men nu vooral groen, bomen en struiken. Het terrein heeft zich als het ware achter het groen verscholen.

Ook aan de overzijde van het Merwedekanaal veranderde het uitzicht. Waar op de oude foto nog een veel opener omgeving te zien is, kijkt men nu uit op woningen en volwassen bomen langs het water. Het kanaal is gebleven, maar het decor eromheen is in ruim driekwart eeuw ingrijpend veranderd.

Een aardig detail is rechts in de skyline van de foto van Toen te vinden. Wie goed kijkt, ziet daar vaag stoomkorenmolen De Batavier staan. De uit 1888 daterende stoomkorenmolen aan de Herenstraat staat er nog altijd en behoort tot de herkenbare monumentale gebouwen van het oude Jutphaas. Op de foto van Nu is De Batavier echter niet meer te zien. Niet omdat het gebouw is verdwenen, maar omdat het vanuit deze positie verscholen ligt achter de hoge boom links langs de kade. Onze redactie schreef eerder uitgebreid over de geschiedenis van deze stoomkorenmolen.

De Persilfabriek kwam in 1932 naar Jutphaas, toen de N.V. Nederlandsche Persil Maatschappij op deze plek begon met de productie van wasmiddelen. De fabriek groeide uit tot een beeldbepalend complex aan het water en bood in de jaren daarna werk aan honderden mensen. De ligging aan de Doorslag en het Merwedekanaal maakte deze plek bij uitstek geschikt voor bedrijvigheid.

Toen stond hier een fabriek die het aanzien van Jutphaas bepaalde. Nu is het dezelfde plek aan het water, maar met een veel groener en stiller aanzicht. De schoorsteen verdween, de fabriek raakte uit beeld, het kanaal bleef en De Batavier kijkt nog altijd over de omgeving uit, al is dat op de foto van Nu niet meer te zien.

Luchtfoto van de Persilfabriek van Zeepproducten te Jutphaas; op de voorgrond het Merwedekanaal en op de achtergrond de Doorslag. De foto komt uit 1933.

Wekelijks bezoeken wij een locatie en speuren we naar dat ene plekje op een oude foto of ansichtkaart om te zoeken wat er veranderd is. Heeft u een oude foto met een verhaal mail hem gerust aan ons. Wij kijken dan hoe het nu is. Klik hier voor meer foto’s uit de rubriek ‘Toen en Nu.’

The post Toen & Nu: ‘De Persilfabriek langs het Merwedekanaal’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op de foto van Toen voor deze week, voor de rubriek ‘Toen & Nu‘, ziet u de Lijsterbestunnel in Nieuwegein Zuid. De foto is gemaakt in 1976 en behoort bij de diaserie ‘Op Weg – De provincie als een ambtelijke werkplaats’ in de ‘Collectie beeldmateriaal afkomstig van de Provincie Utrecht 1880-2007’.

Nu gaat de tunnel onder de Zandveldseweg door vanaf de Lijsterbesstraat naar de Ratelaar. Zou de Zandveldseweg Toen ook al zo hebben geheten? In ieder geval is ‘ie Nu breder en heeft deze meer rijbanen gekregen, zo in de loop van de jaren. Toch is het Nu veel groener. Zouden die twee kleine boompjes links op de foto van Toen, Nu die grote bomen zijn op de foto van Nu?

Nieuwegein was Toen net een kleine vijf jaar oud, ontstaan door het samengaan van de dorpen Jutphaas en Vreeswijk. Toen nog een kind zullen we maar zeggen, Nu volwassen en ruim 50 jaar oud. De kenmerkende gele bus van Toen rijdt over de Lijsterbestunnel heen terwijl een paar, vermoedelijk nieuwe inwoners van Nieuwegein, de tunnel onderdoor gaan. Wees eens eerlijk: Wat is Nieuwegein Nu groen he. Hoe zullen de nieuwkomers Nieuwegein hebben ervaren Toen zij hier net kwamen wonen?

Heeft u een mooie oude foto met een verhaal? Stuur die dan naar onze redactie, wij kijken dan hoe het Nu is. De foto en het verhaal mag naar: redactie@pen.nl.

The post Toen & Nu: ‘De Lijsterbestunnel’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

In de rubriek ‘Toen & Nu’ deze week een beeld van de Utrechtsestraatweg en de buurtschap ‘Huize de Geer.’ Op de foto van Toen helemaal links zat tuinderij Hakkert. De foto zal gemaakt zijn ergens eind jaren ’20 vorige eeuw.

De sloot voor de huizen is verdwenen bij de wegrenovatie van 1953. Daarvoor in de plaats is een ventweg gekomen. In 1988 is achter dit rijtje woningen een hele nieuwe woonwijk verrezen: ‘Huis de Geer’ en eigenlijk een buurtschapje gebeleven want deze nieuw gebouwde woningen liggen toch een beetje afgezonderd van de rest van Nieuwegein.

Heeft u ook een oude foto? Stuur hem naar onze redactie. Liefst met uw eigen verhaal. Onze fotograaf Jordi Jupijn maakt er dan een ‘Toen & Nu’ van.

The post Toen & Nu: ‘Buurtschap ‘Huize de Geer’’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Deze week kreeg ik een foto uit 1979. Al een tijdje geleden toegestuurd door de heer van der Linden, digitaal. Als beschrijving stond er bij: ‘Beste Martin, hierbij een foto waarop te zien is dat een politieagent een tijdelijk verkeerslicht plaatst op de kruising Richterslaan / Mendes da Costalaan, vlakbij het winkelcentrum Makadoo. Ik hoop dat je er wat mee kunt.’

Nou, na die file door onze stad afgelopen vrijdag kunnen wij dat zeker!

De foto is dus van 47 jaar geleden. Jutphaas was Toen al een tijdje Nieuwegein. Toen misschien iets minder druk maar, druk genoeg om het verkeer te regelen met een van de modernste machines. Martin Reijmerink ging eens op dezelfde plek kijken en maakte een zelfde foto voor de rubriek ‘Toen en Nu.’

Naar aanleiding van deze Toen en Nu ontvingen wij een telefoontje van Peter Ligtvoet, die meer wist te vertellen over de foto van Toen. Op de foto uit 1979 is een politieagent te zien die een tijdelijk verkeerslicht plaatst op de kruising Richterslaan / Mendes da Costalaan. Ligtvoet meldde ons dat het ‘lompe apparaat’, zoals het in de rubriek een poosje geleden werd omschreven, er inderdaad een tijdje had gestaan.

Ligtvoet wist zich verder te herinneren dat het initiatief voor dit verkeerslicht kwam van wetenschappelijk journalist Hans Hermans. Zijn dochters zaten destijds op De Schakel. Eén van de twee werd op dit kruispunt door een auto geschept terwijl ze naar school fietste. Hermans had zijn connecties in de lokale politiek en maakte zich destijds hard voor de komst van het verkeerslicht.
En met succes.

Wekelijks bezoeken wij een lokatie en speuren we naar dat ene plekje op een oude foto of ansichtkaart om te zoeken wat er veranderd is. Heeft u een oude foto met een verhaal mail hem gerust aan ons. Wij kijken dan hoe het Nu is.

The post Nieuwegein Toen & Nu: ‘Verkeersregelaars’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Geruime tijd geleden kregen wij een foto op de redactie aangeleverd van de snelweg A2, of beter Toen bekend onder de naam: Rijksweg 2, de weg van Amsterdam naar Maastricht. De foto is genomen net na de Viaanse brug richting Utrecht als je op die oude brug staat dan kun je links af naar IJsselstein over de dijk en rechtsaf naar Vreeswijk en (Nu) Hoogzandveld. De foto van Toen moet ergens gemaakt zijn in de jaren ’50 begin jaren ’60 van de vorige eeuw. Ziet u op de foto van Toen in de verte rechts de watertoren staan? De foto kregen we van Henk Stekelenburg.

Onze fotograaf Arend Bloemink stuurden wij met zijn camera op pad om de foto van Nu te maken, voor de rubriek Toen en Nu. Bloemink over zijn zoektocht: ‘Ik heb het gevonden! Komend vanaf Vianen, zie je twee stukjes asfalt liggen, bijna op het tunneltje dat van de ‘s-Gravenhoutseweg naar het westen leidt. Die stukjes asfalt zijn restanten van een (later) profiel van de A2. Op de oude foto bestaat dat tunneltje nog niet en is er een ‘gewone’ kruising tussen de weg over de dijk en de A2.’

Het stuk van de A2 van Amsterdam naar Utrecht, is geopend in 1954 en wordt in veel documenten ten onrechte betiteld als de eerste Nederlandse autosnelweg. Die eer viel aan het traject Voorburg – Zoetermeer in rijksweg 12. Deze was al geopend in 1937.

Het tracé van Utrecht naar ‘s-Hertogenbosch, zoals hier op de foto van Toen en Nu, begon met de bouw van bruggen over de grote rivieren, zoals de Bommelse Brug (1933), de Lekbrug en de Lingebrug (1936). In 1938 werd het deel Utrecht-Vianen geopend, in 1939 het Knooppunt Oudenrijn. Het betrof tweebaans wegen, geen volwaardige autosnelwegen.

Heeft u ook een oude foto en wilt u dat wij de foto van Nu gaan maken? Stuur hem dan op naar onze redactie. Dat kan via: redactie@pen.nl.

The post Toen & Nu: ‘Toen de A2 nog tweebaans was’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Wie vandaag langs het Frederiksoord wandelt, ziet een rustige hoek van Vreeswijk waar water, bomen en oude bakstenen muren het beeld bepalen. Maar wie goed kijkt, ziet hier ook een plek waar de geschiedenis van de binnenvaart letterlijk in het landschap is gegrift.

De bovenste foto uit 1948 laat het Frederiksoord zien in een tijd dat Vreeswijk nog volop leefde van de scheepvaart, en is een ansichtkaart uitgegeven in 1948 door boekhandel G.E. Kleyn die was gevestigd in  Vreeswijk. De sluisdeuren staan open voor de binnenvaart en op de achtergrond zijn de kerktorens van het dorp zichtbaar. Rond de sluis staan eenvoudige huizen waar sluiswachters, arbeiders en schippersfamilies woonden.

In die tijd was dit een druk punt op de route tussen de Lek en het Merwedekanaal. Schepen wachtten hier op hun beurt om geschut te worden. Terwijl de sluis werkte, speelde het dorpsleven zich letterlijk langs het water af.

Wie de onderste foto van vandaag bekijkt, ziet dat de plek nog steeds herkenbaar is. De sluis, de brug en de bakstenen muren zijn grotendeels hetzelfde gebleven. Maar de omgeving is rustiger geworden. Waar vroeger schepen lagen te wachten, wandelen nu bewoners en bezoekers langs het water.

De bedrijvigheid van de binnenvaart heeft plaatsgemaakt voor een historisch dorpsdecor. Het Frederiksoord is tegenwoordig vooral een plek waar je het oude Vreeswijk nog kunt voelen. De sluis is er nog altijd, als stille herinnering aan de tijd dat dit een van de drukste waterknooppunten van de regio was.

Zo laat deze Toen & Nu zien hoe een plek kan veranderen, maar toch herkenbaar blijft. De schepen zijn grotendeels verdwenen, maar het verhaal van Vreeswijk stroomt hier nog altijd door het water.

Jordi Jupijn stapte weer eens op zijn fiets om de foto van Nu te maken! Zo vertrok hij naar Het Frederiksoord  in Vreeswijk.

The post Toen & Nu: ‘Het Frederiksoord in Vreeswijk’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.