Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Gefascineerd door mensen proberen we met de camera en het geschreven woord een beeld te schetsen van bijzondere personen in onze omgeving. Wie is de man, vrouw of het kind dat daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of sport?

Danny Steensma: ‘Deze week sprak ik met Ivo Krekelberg (24) uit Nieuwegein over zijn reis van stagiair naar sportcoach bij Gold’s Gym. Speciaal voor de rubriek ‘Portret van de week’ stelde ik wat vragen over zijn werk bij Gold’s Gym.’

Wat heeft je geïnspireerd om stage te lopen bij Gold’s Gym?
‘Ik ben opgegroeid in Nieuwegein en was al bekend met Gold’s Gym. Toen ik een stage plek moest vinden, dacht ik meteen: dit is een mooie sportschool en perfect voor mijn stage. Ik liep naar binnen om te vragen of ze interesse hadden in een stagiair. Ik kon direct met Rob Geurts, de eigenaar van Gold’s Gym, om de tafel zitten om erover te praten en zo werd ik aangenomen.’

Wat vond je het meest uitdagend aan je stageperiode?
‘Het contact leggen met mensen vond ik best wel uitdagend. Vroeger was ik iemand die niet zomaar op anderen afstapte. Tijdens mijn stage heb ik geleerd dat ik dat gewoon moet doen en nergens bang voor hoef te zijn.’

Hoe voelde het om de overstap te maken van stagiair naar sportcoach?
‘Dat was een grote stap. Tijdens mijn stage werkte ik zestien uur per week, maar toen ik na mijn opleiding een aanbod kreeg om hier fulltime te werken, ging ik ineens naar veertig uur. Gelukkig kende ik de werkwijze al en wist ik wat er van mij werd verwacht.’

Welke kwaliteiten denk je dat je hebt laten zien waardoor je werd aangenomen?
‘Ik help mensen graag. Als ik iemand zie die hulp nodig heeft, bied ik dat direct aan. Ik denk dat Gold’s Gym dat in mij zag en mij daarom wilde aannemen.’

Wat waren de grootste verschillen in verantwoordelijkheden tussen je stage en je rol als coach?
‘Tijdens je stage leer je veel en maak je fouten. Maar zodra je echt aan de slag gaat, krijg je meer verantwoordelijkheid. Ik geef nu mijn eigen lessen, zoals bodypump en bootcamp. Dat is een groot verschil met mijn stageperiode.’

Wat vind je het leukst aan het coachen van mensen bij Gold’s Gym?
‘Ik zie mensen binnenkomen zonder doel en help ze er een te vinden. Of het nu gaat om afvallen, spieropbouw of gewoon plezier in sporten, ik zorg ervoor dat ze groeien in wat ze willen bereiken.’

Wat zijn de belangrijkste lessen die je aan je cliënten probeert mee te geven?
‘Wat ik vooral probeer door te geven is dat je sporten voor jezelf doet. Je bent nooit te oud om te sporten. Dit is het belangrijkste dat ik probeer mee te geven aan mensen die hier binnenkomen. Een goed begin is het halve werk.’

Hoe zorg je ervoor dat je jezelf blijft ontwikkelen als coach?
‘Ik heb vanuit Gold’s Gym zelf de mogelijkheid om cursussen te volgen om mijzelf te blijven ontwikkelen. Ik kijk dan jaarlijks naar wat ik er nog bij kan doen om beter te worden in mijn vak. Fitness is daarnaast mijn hobby, ik lees over sportartikelen en kijk sportfilms om mijzelf te verbeteren.’

Als je terugkijkt op je reis van stagiair naar sportcoach, waar ben je het meest trots op?
‘Ik ben het meest trots op de persoon die ik ben geworden. Vroeger vermeed ik drukte, maar dankzij mijn ervaring bij Gold’s Gym heb ik die angst overwonnen. Zet me nu voor een groep en ik laat zien wat ik kan!’

The post Portret van de week: ‘Van stagiair naar sportcoach’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert? Deze week beantwoordt Jan Kraaij de vijf altijd dezelfde vragen.

Jan Kraaij Foto’s: Arend Bloemink.

Arend Bloemink: ‘Na de antwoorden van Jan (het Portret van deze Week) te hebben gelezen, was ik zwaar onder de indruk van zijn verhaal. En tijdens het maken van de portretfoto’s bleek dat Jan en ik verschillende ervaringen deelden. Dat maakte onze ontmoeting des te meer bijzonder. Enfin, neem even rustig de tijd en maak nader kennis met ons Portret: Jan Kraaij.’

Wie ben je?
Na een forse tik op mijn billen gaf ik (Jan) voor het eerst geluid in 1955. Als zoon van een bakker en kleuterleidster was ik de tweede in het gezin Kraaij in Ermelo. Uiteindelijk kregen zij 7 kinderen, waarvan zij er helaas al vrij vlug een moesten verliezen. Een fijn, gelovig gezin op de Veluwe. Met een oprecht gevoel altijd een trouwe kerkgang mogen beleven.

Omdat ik mijn vader regelmatig zag als bakker dacht ik “dat is mooi, brood maken en heel veel mensen daarmee blij en gelukkig maken”. Het plan was geboren, Jan zou bakker worden. Bij het verder kijken, wijzigde het plan; brood en banket, veel meer lekkere en ook nog mooie dingen waar je mensen blij mee maakt. Tja en daarna, zie nou, een kok kan nog meer en een kelner mag het brengen, dus de opleiding werd kok/kelner. Na een jaartje ULO naar Utrecht voor de opleiding kok/kelner, destijds nog aan de Schoolstraat, maar meester Hazebroek is met het meest bij gebleven, hij gaf kookles en op zijn strenge manier de liefde voor het vak. Daarna door naar de Vakschool Wageningen, klaarstomen voor het mooie horeca-vak.

Echter, daar kwam een kink in de kabel, onderweg van school naar huis een serieus ongeval. Lichaam echt beschadigd, een tijdje in coma. Spannende momenten voor onder anderen vader en moeder. Helaas na een tiental operaties en intensieve revalidatie een blijvende beschadigde linker kant, waarbij de verlamde arm het duidelijk moest maken mijn geliefde beroep dat bakker/kok/kelner/horeca beter vaarwel gezegd kon worden. Wel geprobeerd, maar ja…

In die daarop volgende periode wel hier en daar gewerkt en een lieve, ook gelovige vrouw gevonden met wie ik ben getrouwd. Wij mochten drie lieve kinderen ontvangen en helpen groot worden in deze wereld. Ik volgde een omscholing, nog steeds dienend. Financieel adviseur. Alle mogelijke diploma’s en een paar jaar rechten studie brachten het zover dat ik de oprichter en eigenaar werd van Jan Kraaij Financieel Advies bureau bv. Financiële Adviezen, leiding geven, het zat allemaal in het pakket en het bedrijf groeide. Margot, mijn vrouw, werkte daarin hard mee. Uiteindelijk deden we de klus met 14 personen onder mijn verantwoordelijkheid.

Daarnaast, als liefhebberij, richtte ik samen met Cor, het bedrijf Kavo Catering op. Bruiloften en partijen, daarvoor maakten we warme en koude buffetten, soms tot 250 personen. Cor en zijn vrouw waren erg creatief, ik was de andere kok en de buffetten waren een succes. Omdat het allemaal iets teveel werd en onze grote afnemer dansschool “De Rijk” afbrandde, waren we genoodzaakt er mee te stoppen. Het was een goede tijd.

Er vonden nog wel wat operaties plaats en therapieën, alle bedoeld ter verbetering van nog steeds aanwezige letsel en de handicap. Het waren ook vaak momenten van bezinning.

Ik kreeg tijd voor veel dingen naast het werk, zoals bestuursfuncties, voorzitterschappen in ouderraad en medezeggenschapsraad op de school van de kinderen. Ook functies in de sport, bestuurder bij gehandicapte sportvereniging Utrecht, bij de Nederlandse bond aangepast sporten, bij de International Badminton Association for Disabled (IBAD) , bij steun fondsen voor de sport en heel praktisch bij de ondernemersvereniging Jutphaas. Zelf ben ik ook fanatiek gaan sporten en heb een prijzenkast vol bekers bij elkaar geslagen met badminton. Het mooiste was het Europees kampioen zijn. Daarna badmintontrainer-coach geworden bij de Nederlandse Badminton Bond (NBB) en de Nederlandse ploeg, van de NEBAS, getraind en begeleid.

Wat ik zei, het was een mooie tijd en veel redenen tot dankbaarheid.

Echter ook daar kwam een kink in de kabel, mijn geliefde vrouw en de moeder van onze kinderen, Margot, werd ziek en kwam in 2007 te overlijden. Dat bleek een keerpunt in mijn, tot dan toe, redelijk aanwezig incasseringsvermogen. Het personeel werd eervol ontslagen, het bedrijf werd verkocht en mijn redelijkheid was achter bergen van verdriet, onbegrip, spijt verdwenen. Het biertje werd een whisky, de whisky werd een biertje mét een whisky en Jan ging onderuit. De kerkgang was weg, en er kwamen nieuwe vrienden in de kroeg. De negatieve spiraal was gaan lopen.

Na enkele jaren, ik woog inmiddels 175 kg, haalde een kennis mij over om eens de alphacursus te gaan doen, deze werd gegeven door mensen van de door mij voorheen vaak bezochte kerk. Ik kende het niet, maar liet me overhalen. Eerst wel een verkennend onderzoek, wie waren er allemaal en kon ik er wel op de gewone stoelen zitten. Ja klinkt raar, maar dat was plots een belangrijk item geworden. Een barkruk paste altijd maar er waren veel stoelen waar ik niet in paste of banken waar ik niet uitkwam. Ik werd erg gastvrij verwelkomt en alles werd perfect geregeld, ik kon geen nee meer zeggen leek het.

Tijdens deze alphacursus gebeurde er iets moois. Ik leerde Hanny daar kennen. Na uitgebreide kennismakingsperiode, ben ik super blij dat Hanny mijn vrouw is geworden en ik haar man. Ja Hanny had wel een harde wens, een gezondheidswens. Mijn gewicht moest naar normaal, en we spraken af dat we er voor zouden gaan dat we zouden blijven groeien. Na een jaartje zat het gewicht onder de 100 kg. Al snel startten we met een cursus pastorale counseling en nadat we deze na 4 jaar hadden afgerond onderzochten we hoe we dit diploma nuttig konden gebruiken. We hebben een praktijkruimte gemaakt. Tijdens die periode trok toch het horeca gevoel en werd ik eigenaar van ijssalon Toscane aan de Herenstraat in Nieuwegein. Voor zover het kon keihard werken. Lekker ijs maken en bonbons en taarten verkopen, ook daar weer mensen een fijn gevoel geven. Wat een goede tijd 14 jonge mensen om me heen om de klus te klaren. Wellicht heeft u er ooit een ijsje gegeten?

Daarmee kom ik op de vraag: Wat doe je in het dagelijks leven?
Als vader van 6 kinderen, 3 eigen en 3 bonus en opa van 13 kleinkinderen zou ik mijn dagen al kunnen vullen.. Wat een heerlijk iets is dan het grootvader zijn. Spelletjes, tekeningen praatjes tijden voor en na het oppassen. Maar ook mijn moeder leeft nog, ga trouw iedere donderdag bij haar koffiedrinken en lunchen. We hebben dan de mooiste gesprekken over vroeger en nu en over politiek en geloof, over ja en over nee, over mooi en over minder mooi.

In het dagelijks leven ben ik actief als pastoraal counselor / coach. Ik ontvang in de spreekkamer nu mensen die problemen hebben met dingen als bijvoorbeeld dreigende burn-out of somberheid, overmatige gok of porno activiteiten, eenzaamheid, stress, dwanggedrag, afwijzingsproblematiek en dergelijke. Ook rijd ik met plezier naar de confidenten toe. Vind ik nog steeds een mooi woord, vertrouweling, geen klant, cliënt, patiënt, maar vertrouweling. Wat besproken wordt blijft geheim. Wel ben ik dan weer blij en dankbaar als er resultaat geboekt wordt. En ook hier weer de mens helpen te beseffen wat er nog meer is.

Daarbij kerk ik in het Anker Nieuwegein en ben ik bestuurslid bij SchuldHulpMaatje Nieuwegein en HipHelpt en nu onderzoekend wat de Alphacursus nog meer aan opleidingen heeft (bv 65+). Schuldhulpmaatje, mensen ondersteunen die het financieel (te) zwaar hebben, niet door financiële ondersteuning maar door hulp bij veranderen en HIPhelpt mensen helpen op allerlei gebieden, wel binnen de daarvoor geldende spelregels. En de Alphacursus “Een plek waar alle verhalen samenkomen, waar je alles mag zeggen, ongetwijfeld nieuwe vriendschappen maakt én (volgens 92% van de deelnemers) sowieso een goede tijd hebt.

Ik hoop dit nog jaren te kunnen blijven doen. Want zoals de bakker brood bakt om te leven en te laten leven, de banketbakker de kers op de taart doet, de kok en de kelner u op feestelijke manier verwent, zo helpt een counselor u uw vragen te beantwoorden en het echte plezier in het leven terug te krijgen, en bij de grote zoektocht naar geluk, er toe doen, mee mogen doen en uiteindelijk de Liefde.

Hoe lang woon je al in Nieuwegein?
In 1982 zijn we in Nieuwegein komen wonen aan de Harmonielaan een gezellige wijk met een prima woning. Fijne buren en op loopafstand van scholen en winkels. Huis de Geer (zuid). Veel speelruimte voor de kinderen in een destijds kinderrijke buurt. Nu wonen we aan de IJsselsteinseweg. in de Doorslag. Gezellig langs de Hollandse IJssel en met fijne betrokken buren.

Wat vind je van Nieuwegein?
Nieuwegein is best een mooie stad. De kern verandert en dat is spannend. Echte gezelligheid vind ik wat te veel verspreid voorkomen. De Kom bezoek ik met plezier. Wel heeft Nieuwegein heel veel mensen die leven onder de financiële nog acceptabele ondergrens. Dat baart mij zorgen. Vandaar ook mijn activiteiten bij SchuldHulpMaatje. Voor wie er belangstelling voor heeft kijk op Schuldhulpmaatje.nl/nieuwegein of mail info@jankraay.nl

Wat kan er beter in Nieuwegein?
In Nieuwegein vind ik het goed wonen. Er zijn best dingen die ik niet begrijp, en dat zit veelal in de beslissingen bij bouwprojecten en de financiering daar van, dus toch ook weer de verdeling van beschikbare middelen. Ook mag/moet er meer gebeuren met al die gezinnen en de daarbij behorende kinderen die leven onder de armoedegrens. Daarbij maakt het voor mij niet uit of het komt door domme pech of dat het ligt aan opzet. We leven nog in een rijk land en weten wat delen is. En delen mag ook best pijn doen. Ook voor de jeugd, die het op dit moment zwaar heeft mag er naar mijn mening best meer aandacht zijn. Alleen aandacht ervoor geeft al verlichting, merk ik in de gesprekken die ik met hen mag hebben.

Bovendien, en daar vraag ik uw oprechte aandacht voor, “op een paar na zijn alle schulden bij de burgers met financiële problemen in Nieuwegein kleiner, dan het bedrag dat de gemeente uitgeeft om een oplossing te zoeken voor die burger”.

Laten we nergens de hekken verstevigen en verhogen, maar de tafel vergroten waaraan we allemaal dan kunnen zitten en kunnen eten, praten en wellicht een ijsje kunnen lepelen.

De ware toekomst vloeit niet voort uit wat geweest is, ons leven komt naar ons toe uit wat nog komen gaat.

The post Portret van de week: ‘Wie is daar pastoraal counseler/coach in Nieuwegein?’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert? Deze week beantwoordt Timothy Roodenburg (Timø) de vijf altijd dezelfde vragen.

Timothy Roodenburg. Foto’s: Arend Bloemink

Arend Bloemink: ‘Net op tijd was ik voldoende onder de greep van een griep uit om, nog net op tijd voor de release van zijn nieuwe plaat, zanger Timø te fotograferen. Op deze heel frisse (wellicht bacteriën dodende) zaterdag-ochtend troffen wij elkaar bij Scrap Design aan de rand van Galecop. Ik zie uit naar zijn nieuwe plaat waarvan we de link daarnaartoe aanstaande maandag bekend zullen maken, opdat wij allemaal van zijn muziek kunnen genieten’

Wie ben je?
Mijn naam is Timø en oorspronkelijk kom ik uit regio Rotterdam. Eigenlijk heb ik altijd al een passie voor muziek gehad, zo heb ik meegedaan aan verschillende talentenjachten o.a: sbs6 The Next Boy/girlband, opzoek naar, The Music Matters Award en schreef ik als kind al eigen teksten en maakte ik met mijn eerste video camera al eigen muziek clipjes.

Na een periode niks meer gedaan te hebben in de muziek ben ik verhuisd naar Nieuwegein waar het weer begon te kriebelen! Ik ben nieuwe teksten gaan schrijven en maakte de social media kanalen @timo_music_ aan op TikTok, Instagram en YouTube waar ik besloot alvast wat muziek te delen. Uiteindelijk ben ik dit jaar de studio in gegaan met producer Marcel van Ling en heb daar een hele toffe plaat opgenomen genaamd Alien die uitkomt op 22 januari 2024.

Wat doe je in het dagelijks leven?
Naast bezigzijn met muziek heb ik een grote passie voor film en tv.Ik werk momenteel voor vdh media in Nieuwegein waar ik mezelf o.a. bezig houd met het digitaliseren en editen van video materiaal voor archieven van verschillende media bedrijven en musea. Tijdens mijn werk kom ik soms de meest unieke beelden tegen die me inspireren voor mijn eigen muziek en video clips.

Hoe lang woon je al in Nieuwegein?
Nu al weer meer dan 5 jaar geleden ontmoette ik mijn partner die al in Nieuwegein woonde en na een paar jaar op en af te zijn gereisd naar Nieuwegein woon ik hier nu ondertussen alweer bijna 2 jaar samen met hem.

Wat vind je van Nieuwegein?
Ik vind Nieuwegein een hele fijne stad om in te wonen, zelf vind ik het fijn om veel te wandelen en met de vele mooie parken die hier zijn is daar ook zeker de gelegenheid voor, tijdens mijn wandelingen kom ik de meest unieke plekken tegen, zo loop ik regelmatig langs het kunstatelier van Scrap Design waar altijd de meest bijzondere creaties te bewonderen zijn. Dit is dan ook een van mijn favoriete plekken hier in deze stad. Nieuwegein ligt ook vrij centraal waardoor ik snel heen en weer kan reizen om mijn familie te bezoeken. Verder vind ik Cityplaza een heel fijn winkelcentrum je hebt er eigelijk alle winkels die je nodig hebt in de buurt.

Wat kan er beter in Nieuwegein?
Ik geloof er heilig in dat kunst en cultuur mensen samen brengt. Ik zou het daarom ook super tof vinden als er meer gelegenheden zouden zijn voor muziek en kunst in de breedste zin: open podia, festivals, meer uitgaansgelegenheden, bioscoop avonden met misschien wel een eigen filmfestival;) Nieuwegein is al een geweldig mooie en groene stad, laten we het nu gaan vieren met zijn allen!

The post Portret van de week: ‘Wie is daar die muzikant die komende maandag zijn nieuwe plaat presenteert?’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Met de camera in de aanslag lopen we door Nieuwegein. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert? Deze week beantwoordt een, inmiddels bijna-Nieuwegeiner, de vijf altijd vaste vragen.

Arend Bloemink: ‘Het Portet van deze Week is een man van snelheid, doelgerichtheid, doorzetten en sportiviteit. We treffen elkaar op een frisse, winterse zaterdagochtend in zijn ‘eigen’ Gym waar hij breeduit verhaalt over zijn sport(en), zijn hobby, zijn interesses. Enfin, maak nader kennis met hem.’

Wie ben je?
‘Job van Oostrum, oud olympiër 1984, winterspelen Sarajewo. Ook actief geweest in autoracen, twee keer Nederlands kampioen toerwagens geweest met als hoogtepunt samen met Rob Slotemaker de 24 uur van Le Mans gereden. Samen met Rob Geurts Gold’s Gym in 1984 gestart, later na verhuizing, waren wij de eerste healtclub in Nederland die 24 uur geopend is. Ook hebben wij Zumba in heel Europa opgezet.’

Wat doe je in het dagelijks leven?
‘Ben nog steeds betrokken bij Gold’s Gym en als hobby bezig met restaureren van oude Mustangs. Verder ga ik in april volgend jaar een steak restaurant in het oude dorp in Houten openen.’

Hoe lang woon je al in Nieuwegein?
‘Ik ben in 1985 in Nieuwegein gaan wonen, ik woon nu eigenlijk in Houten, precies op de grens met Nieuwegein.’

Wat vind je van Nieuwegein?
‘Tja… Nieuwegein is saai, en met de nieuwe voorgestelde horeca regels wordt het alleen nog maar meer een slaapstad. De gemeente focust zich alleen maar op Cityplaza, maar zou juist het echte Nieuwegein wat meer leven in moeten blazen. Vroeger organiseerden wij de Beachweek van Nieuwegein maar dat is ook de nek omgedraaid. En wie kent de wielerronde van Jutphaas niet… Ook verdwenen.’

Wat kan er beter in Nieuwegein
‘Persoonlijk denk ik dat er meer besteed moet worden aan de inwoners. Mooi zo’n stadhuis, maar om daar nou meer dan 100 miljoen aan uit te geven… Er zijn zoveel projecten voor bewoners die financiële steun kunnen gebruiken. Maar ik denk ook dat het landelijk is dat gemeentes voor zichzelf grote bedragen reserveren en de burgers op de tweede plaats zetten.’

The post Portret van de week: ‘Wie reed daar ooit de beroemde 24 uur van Le Mans?’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Met de camera in de aanslag lopen we door Nieuwegein. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert? Deze week beantwoord de Nederlandse Schot Gary Davidson (1962) uit Nieuwegein de vijf altijd vaste vragen.

Arend Bloemink: ‘Het Portet van deze Week is een man waarvan je zou kunnen zeggen dat hij ‘de lach aan zijn kont heeft hangen’. Een beetje vreemd Nederlands gezegde, maar bij deze Nieuwegeiner gaat gaat zeker op. Sterker nog, zijn lach, zijn guitige kop, zijn Engelse, pardon zijn Schotse R, zijn hele ‘zijn’ is vroloijkheid en blijdschap. Het was dan ook een reuze gezellig samenzijn toen we gingen fotograferen. En dan gaan we zondag natuurlijk allemaal duimen in de hoop dat ‘onze Schotse Nieuwegeiner’ de eerste prijs gaat veroveren tijdens de finale van het Ouderensongfestival’

Wie ben je?
‘Hallo, ik ben Gary Davidson uit het jaar 1962. Ik ben geboren in Glasgow Schotland en in 1984 voor mijn werk hier naar Nederland gekomen. Ik zou hier oorspronkelijk voor 6 maanden blijven maar nu inmiddels 40 jaar later ben ik nog steeds in Nederland. Ik woon samen met Monique en haar jongste zoon. Ik heb een dochter van 21 jaar die bij haar moeder woont. Mijn dochter zie ik regelmatig want ze woont vlak bij ons. Verder heb ik in totaal 4 ‘bonuskinderen’ en aanhang van Monique en 1 dochter van mezelf. Dus als iedereen er is, is het een heel huis vol gezelligheid. Mijn hobby naast het golfen is zingen. In 2019 ben ik nationaal kampioen Karaoke geworden en in hetzelfde jaar mocht ik Nederland vertegenwoordigen op de Euro-karaoke kampioenschap. Er deden 15 landen mee en ik werd tweede. Een prestatie waar ik heel trots op ben.’

Wat doe je in het dagelijks leven?
‘Ik ben van beroep PGA Golfprofessional en geef dagelijks golflessen op de golfbaan Hoogland in de buurt van Amersfoort. Ik ben derde generatie golfprofessional dat wil zeggen: mijn vader en mijn opa waren ook golfprofessionals. Ik begon heel jong met golfen, je snapt dat is met de paplepel in gegoten. Op mijn 16e begon ik mijn opleiding tot golfprofessional. Op mijn 19e was ik gediplomeerd en mocht ik aan de slag om zelf lessen te geven. In Schotland was er niet echt werk voor mij en toen kreeg ik op mijn 21e de kans om voor 6 maanden hier in Nederland les te geven. Ik ben toen in mijn eentje in mijn auto naar Nederland gereden met de intentie om hier 6 maanden te blijven. Het leven hier in Nederland beviel zo goed dat ik nu 40 jaar later hier nog ben. Naast het geven van golflessen, heb ik samen met Monique een Karaoke evenementen bedrijf. Wij zijn in te huren voor een gezellige karaokeavond en zijn geheel zelfvoorzienend. Dat wil zeggen dat we zelf alle apparatuur hebben inclusief beeldschermen. Dit is ontzettend leuk om te doen en doen we voornamelijk in het weekend. Op dit moment doe ik mee met het Ouderensongfestival met een nummer van Elvis Presley genaamd “ It’s now or never”. Aanstaande zondag is de pre-finale in Heerenveen en mag ik onder begeleiding van een combo mijn nummer opnieuw live ten gehore brengen. De competitie is zeer zwaar maar mocht ik door de pre-finale komen dan zit ik in de finale op 10 december aanstaande. Deze wordt gehouden in een theater in Amsterdam met een heel orkest. Dit zou uiteraard super zijn.’

Hoe lang woon je hier in Nieuwegein?
‘Ik woon sinds 1991 in Nieuwegein. Eerst in het centrum daarna in de wijk Galecop. Hier woon ik nog steeds. Daarvoor woonde ik in een stacaravan op de golfbaan in Hilversum.’

Wat vind je van Nieuwegein?
‘Vanwege mijn werkzaamheden reed ik door het hele land voor golftoernooien en golfclinics. Nieuwegein ligt heel centraal en is daarom ideaal als uitvalsbasis. In Hilversum was ik gewend aan veel groenvoorzieningen en toen ik hier in Nieuwegein kwam wonen viel mij op dat er hier veel parken zijn. Qua winkels, is alles in de buurt dus je hoeft niet per se altijd naar Utrecht om te winkelen. Er is een groot aanbod van supermarkten dat vind ik ook fijn. Naast zingen en golfen, fiets ik graag en hier in Nieuwegein zijn er goede fietspaden waar ik mij veilig voel om te fietsen. Ook is er een ruime variatie aan restaurants en daar maken we regelmatig gebruik van.’

Wat kan er beter in Nieuwegein?
‘Ik vind dat er best meer betaalbare woningen hier gebouwd zouden mogen worden. Een gedeelte van onze kinderen die al op zichzelf wonen, waren genoodzaakt om veel verder weg te gaan wonen omdat hier simpelweg geen betaalbare woning te vinden was. Dit is jammer, we hebben ze graag in de buurt. Wellicht is het mogelijk om meer kantoorpanden die toch leeg staan, om te bouwen als woonruimte voor starters. Dit in plaats van steeds hogere panden neer te zetten die nauwelijks te betalen zijn of vrijesectorwoningen worden. Verder missen wij uitgaansmogelijkheden voor mensen van onze leeftijd. Er zou meer georganiseerd mogen voor mensen van onze generatie. Een leuke dansgelegenheid voor 40+ zou erg leuk zijn. Ook een zaaltje waar wij af en toe karaoke middagen/avonden zouden kunnen geven voor onze senioren inwoners, lekker oude muziek waarbij iedereen mee kan zingen zou op ons verlanglijstje staan. Verder is het heel fijn wonen in Nieuwegein.’

The post Portret van de week: ‘Wie staat daar zondag in de finale van het Ouderensongfestival?’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Met de camera in de aanslag lopen we door Nieuwegein. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert? Deze week beantwoord de 43-jarige Judith Sarpdere-Habets de vijf altijd vaste vragen.

Arend Bloemink: ‘Het Portret van deze Week is druk bezet. Het kostte dan ook enige moeite om tot een afspraak te komen (natuurlijk ook omdat ík soms nog andere dingen te doen heb). Uiteindelijk treffen we elkaar dan bij het Portret aan huis. Een kwartiertje heen en weer praten. Over kinderen die opgroeien in deze alsmaar drukker wordende wereld. Een wereld waar zoveel tegelijk op hen en ons af komt. Een wereld die garant lijkt te staan voor steeds meer burn-outs. Ondertussen maken we de foto’s.’

Lees hieronder de antwoorden van Judith op de vijf altijd dezelfde vragen

Wie ben je?
‘Mijn naam is Judith Sarpdere-Habets en ik woon met mijn man en onze 2 kinderen in Nieuwegein. Inmiddels ben ik 43 jaar. De afgelopen (bijna) 20 jaar heb ik als leerkracht in het basisonderwijs gewerkt, vooral als leerkracht van groep 1-2. Dit heb ik altijd met veel plezier gedaan totdat ik een aantal jaar geleden aan een post HBO opleiding tot gedragsspecialist begonnen ben. Dit vond ik zo razend interessant en leerzaam. Toen ik daarna ook nog een kindercoach opleiding heb gedaan, wist ik het zeker; ik wilde kinderen individueel begeleiden.’

‘Toen ik in de zomer van 2022 mijn kindercoach opleiding met succes afgerond had, ben ik direct voor mezelf begonnen met mijn eigen kindercoach praktijk: Jouw Sterrenkracht, coaching voor ouder en kind. Op mijn website: www.jouwsterrenkracht.nl kun je meer lezen over wat ik zoal doe.’

‘Inmiddels werk ik sinds augustus van dit jaar niet meer in het onderwijs, maar in de jeugdzorg, deels als zelfstandige en deels in loondienst bij De Jonge Ontdekker (in Houten). Omdat ik ook kinderen in de klas begeleid, kom ik nog wel veel op scholen. Dat vind ik ontzettend leuk.’

Wat doe je in het dagelijks leven?
‘Naast dat ik moeder van 2 opgroeiende kinderen (14 en 11 jaar) ben, werk ik als kindercoach bij De Jonge Ontdekker en vanuit mijn eigen praktijk: Jouw Sterrenkracht, coaching voor ouder en kind. Ik begeleid kinderen die iets extra’s nodig hebben, met name rondom gedrag. Dit kan zijn het vergroten van sociaal emotionele vaardigheden, het anders om leren gaan met emoties en meer zelfvertrouwen hebben in zichzelf.’

‘Vanuit mijn rol als kindercoach heb ik onlangs mijn eerste prentenboek uitgebracht, in samenwerking met Anke Bits (illustrator) en Boekscout (uitgeverij). Mijn boek heet: “Fien en de magische ster” en gaat over een meisje dat graag de controle heeft over haar eigen leven. Ze ontdekt een magische ster en deze helpt haar loslaten. Mocht je het verhaal zelf willen lezen, het is te bestellen via www.boekscout.nl.’

‘Ook sport ik met veel plezier bij Gold’s Gym. Daar volg ik de zumbales! Die vind ik heel leuk!’

Hoe lang woon je al in Nieuwegein?
‘Mijn man en ik hebben in 2008 een huis gekocht in de wijk De Doorslag. Dus inmiddels wonen we al 15 jaar in Nieuwegein. We wonen nog steeds in hetzelfde huis. Wij vinden het een fijne plek. Voordat we ons huis in Nieuwegein kochten woonde we in Utrecht. Omdat we graag in de buurt van Utrecht wilden blijven, kozen we Nieuwegein. En het grappige is dat we, behalve voor werk, helemaal niet zo veel meer in Utrecht komen. Nieuwegein heeft eigenlijk alles wat we nodig hebben. Behalve dan een bioscoop misschien.’

Wat vind je van Nieuwegein?
‘Wij vinden Nieuwegein een fijne plek om te wonen. Wij wonen in een rustige wijk, waar de kinderen altijd lekker op straat hebben gespeeld en dat soms nog doen. We hebben inmiddels een mooi stadscentrum waar je bijna alles kunt vinden. Dat vinden we erg prettig. Onze kinderen gaan hier naar school en ook wat betreft vrije tijdsbesteding hebben we in Nieuwegein voldoende mogelijkheden.’

Wat kan er beter in Nieuwegein?
‘Haha, zoals gezegd mis ik wel een bioscoop in Nieuwegein, die hadden we jaren geleden wel, maar op dit moment niet meer. Wij gaan allemaal graag naar de bioscoop, dus dat zou nog wel een leuke toevoeging zijn. Uiteraard hebben we theater De Kom, dat is natuurlijk ook een leuke uitgaansgelegenheid! Verder vind ik dat Nieuwegein steeds mooier wordt door de verbeteringen aan de weg op verschillende plekken. De andere kant is dat er altijd wel ergens gewerkt wordt, wat omleidingen tot gevolg heeft. Dat is wel eens onhandig. Maar al met al wonen wij nog steeds met veel plezier in Nieuwegein!’

The post Portret van de week: ‘Wie begeleid daar kinderen individueel in Nieuwegein?’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Met de camera in de aanslag lopen we door Nieuwegein. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert? Deze week de 23-jarige Kay Schmidt.

Arend Bloemink: ‘Een afspraak met het veelzijdige Portret van de Week was snel gemaakt. Eén e-mailtje, een lokatie en duimen voor droog weer. Want de lokatie is buiten. Op Sportpark Parkhout. Daar waar gebouwd wordt aan het nieuwe clubhuis van de Nieuwegeinse hockeyclub MHCN. Wel even de stevige schoenen aan in deze regenperiode, want een bouwterrein is vast niet netjes geasfalteerd.’

‘En dat klopte. Soms glibberend door het natte zand en de blubber bereiken we de bouwplaats. Kay, hockeystick in de hand, vertelt vol trots (en terecht!) over het nieuwe club-onderkomen. Als lid van de bouwcommissie weet hij dan ook van de hoed en de rand.’

‘Tot slot vertelt Kay me nog iets grappigs, wijzend op het naastgelegen clubgebouw van de SV Parkhout: ”voetbalpubliek wil graag met de rug naar de zon zitten, wij hockeyliefhebbers zitten liever met het gezicht in de zon.” Ik zie het voor me: hockeypubliek, lekker onderuitgezakt, met een drankje in de hand, gezellig keuvelend genieten van de zon. En natuurlijk ook van het hockeyspelletje…’

Lees hieronder de antwoorden van Kay op de vijf altijd dezelfde vragen

Wie ben je?
Ik ben Kay Schmidt, 23 jaar oud, geboren en getogen in Nieuwegein Batau-Zuid, en momenteel afstuderend student aan de Technische Universiteit Delft. Ik ben een fanatieke vrijwilliger en hockeyer bij Hockey Club Nieuwegein, en werk al 6 jaar parttime bij Skipiste Nieuwegein. Woorden die mij echt omschrijven zijn: regelneef, spontaan en ook een tikkeltje eigenwijs.

Wat doe je in het dagelijks leven?
Ik studeer Civiele Techniek en ben momenteel bezig met mijn scriptie om hopelijk binnenkort een leuke baan als ingenieur te vinden. Hierdoor ben ik erg actief in het laboratorium van mijn faculteit. Het doel van mijn scriptieonderzoek is om PFAS uit afvalwater te verwijderen, zodat deze ‘forever chemicals’ niet in het milieu terechtkomen.

Door mijn studie en passie voor watermanagement ben ik sinds kort onderdeel van de jongeren waterraad van het waterschap waar Nieuwegein onder valt. Bij ons waterschap, Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden, mag ik als waterraadslid advies geven aan het bestuur. Ook zet ik me in om kennis over te dragen aan mensen over hoe zij zelf betrokken kunnen zijn bij de taken van het waterschap.

Verder ben ik een actieve hockeyer bij onze mooie Nieuwegeinse Hockey Club MHCN, die binnenkort naar een prachtig complex op Parkhout verhuist. Hier coach en train ik meerdere teams en ben ik actief als vrijwilliger.

Hoe lang woon je al in Nieuwegein?
Ik ben geboren in het Antonius ziekenhuis in Nieuwegein en ben van kinds af aan opgegroeid in Nieuwegein Batau-Zuid. Als kleuter heb ik 4 korte jaren in IJsselstein gewoond, maar daar herinner ik me vrij weinig van.

Wat vind je van Nieuwegein?
Nieuwegein is een fijne plek om te wonen, ik voel me hier echt thuis. Waar je in de grotere steden altijd drukte vindt, kan je hier lekker je eigen ding doen in de grote wijken. Er hangt een rustige sfeer in Nieuwegein met veel mooie grote sportverenigingen. Bovendien ligt Nieuwegein centraal in het land, waardoor heel Nederland bereikbaar is.

Wat kan er beter in Nieuwegein?
Helaas ontdekken steeds meer mensen de mooie kanten van Nieuwegein. Hierdoor is het als starter op de Nieuwegeinse woningmarkt bijna onmogelijk om iets te kopen. Bovendien zijn sociale huurwoningen zeer beperkt. De private huursector heeft hier echt op ingesprongen en je ziet dat huurprijzen hoog zijn en huizen die gebouwd worden vooral gericht zijn op vermogende huishoudens. Hierdoor overweeg ik Nieuwegein te verlaten vanwege mijn toekomstige woonwensen, ondanks dat ik een geboren Nieuwegeiner ben en hier graag wil wonen.

Jammer genoeg schiet het uitgaansleven in Nieuwegein tekort, waardoor jongeren massaal uitwijken naar IJsselstein of Utrecht. Dit dempt niet alleen de levendigheid hier, maar geeft ook een minder veilig gevoel door de flinke afstanden die ze op de fiets moeten afleggen.

The post Portret van de week: ‘Wie zit daar in de jongerenraad van het waterschap voor Nieuwegein?’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Met de camera in de aanslag lopen we door Nieuwegein. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert?

Arend Bloemink: ‘Zaterdagmorgen. Wanneer ik op pad ga, ik ga lopend -want dichtbij- naar het dubbelportret, is het gelukkig even droog. Op mijn aanbellen zwaait de voordeur open en word ik welkom geheten door Marcel, de ene helft van het te portretteren duo. Een vriendelijke, hartelijke en open blik.’

‘Binnengekomen komt Inge meteen aangelopen. Even vriendelijk. Even hartelijk. Een mooi duo. Omdat er niet al te veel tijd is, sla ik de aangeboden koffie even af. Na wat heen en weer gepraat besluiten we aan tafel de foto’s te gaan maken. Uitgebreid vertellen beiden over hun initiatief. Het initiatief dat bedacht werd door Inge en waarvan vervolgens Marcel de invulling en de realisatie op zich nam (wat komt me dat eigenlijk bekend voor…). Terwijl de camera zijn werk doet, leer ik steeds meer over hun gezamenlijk initiatief dat dadelijk heel veel kinderen blij gaat maken.’

Enfin, lees in de antwoorden van dit Dubbel Portret, wat zij bedachten gaan doen voor Nieuwegeinse kinderen van gezinnen waar men het niet breed heeft.

Wie zijn jullie?
Wij zijn Marcel van Haarlem en Inge de Birk, respectievelijk 38 en 33 jaar oud. Beide zijn we geboren en getogen in Nieuwegein in de wijk Huis de Geer waar onze liefde voor elkaar 14 jaar geleden is begonnen. Inmiddels zijn we trotse ouders van een dochter van 12 genaamd Chelsey en een zoon van 11 genaamd Daley. Naast de reguliere taken des levens vinden we het belangrijk om ons steentje bij te dragen in een samenleving die steeds verder verhard. Er is niet mooiers en niets geeft een betere voldoening dan andere te kunnen helpen, want samen sta je sterk en eendracht maakt machtig zong ooit een fameus zanger.

Wat doen jullie in het dagelijks leven?
Marcel: ik ben operationeel directeur van Otri BV, moedermaatschappij van Jako, Yelloo en Matemco.

Onze bedrijven zijn werkzaam in de bouwsector waarbij onze focus ligt op de engineering, verhuur en (de)montage van o.a. steigermateriaal, ondersteuningsconstructies, bekistingen, bouwliften en hangbruggen. Daarnaast hebben we ook een verkooptak welke alles verkoopt wat benodigd is rondom de bouwplaats. Gezamenlijk zijn we “de duurzame ondersteunende partner tijdens de (ruw)bouw & renovatie” waarbij onze focus ligt op het ontzorgen van onze klanten. Een one stop shop van engineering tot demontage. Naast mijn werkzaamheden bij Otri BV fungeer ik ook nog twee avonden en een ochtend in de week als jeugdtrainer bij JSV. De club waar het vroeger allemaal voor mij begon is inmiddels de club van onze zoon geworden, heerlijk om met die jongen gasten een balletje te trappen en ze naast het plezier ook te ontwikkelen.

Inge: helaas laat mijn lichamelijke toestand het niet toe om een vaste baan aan te gaan en zorg ik voornamelijk voor de kinderen en probeer ik waar mogelijk vrijwilligerswerk uit te voeren.

Hoe lang wonen jullie al in Nieuwegein?
We wonen respectievelijk 38 en 33 jaar in Nieuwegein waarbij Marcel nog een kort uitstapje van circa 1,5 jaar heeft gemaakt naar Utrecht. Beide opgegroeid in de wijk Huis de Geer tot 2011 toen we onze woning aan de Saxofoonlaan in de wijk Zuilenstein zijn gaan betrekken. Medio 2017 zijn we beide naar Galecop verhuist waarin we vanuit twee huizen gezamenlijk de opvoeding voor onze kinderen voor onze rekening nemen.

Wat vinden jullie van Nieuwegein?
Nieuwegein is een fijne plek om te wonen en aangezien we er al zo lang wonen kennen we de goede en minder goede punten, maar geen enkele plek is perfect en overal is het wel wat. Het feit dat we hier al zo lang wonen en onze kinderen laten opgroeien zegt eigenlijk genoeg. Het is centraal gelegen wat vele werkgerelateerde voordelen oplevert en één van de groenste gemeente van de stad. Hoewel we er tevreden zijn blijft een toekomstige switch naar het buitenland nog altijd een mogelijkheid.

Wat kan er beter in Nieuwegein?
Nieuwegein is geen uitzondering op de regel voor wat betreft de vele landelijke problemen welke er momenteel aan de hand zijn. Wij vinden het bestrijden van armoede een zeer belangrijk onderdeel en daar proberen wij ook ons steentje aan bij te dragen. Daarnaast staat Nieuwegein al jarenlang erg hoog als het om criminaliteit gaat. Wij geloven in het begeleiden en ondersteunen van de jeugd welke uit kwetsbare gezinnen komen. Voor het overige wordt er weinig voor de jeugd georganiseerd in vergelijking met de tijd dat wij zelf jong waren.

The post Portret van de week: ‘Wie organiseren daar een prachtig Sinterklaasfeest in Nieuwegein?’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein en in De Digitale Nieuwegeiner hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Met de camera in de aanslag lopen we door Nieuwegein. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt, ligt of fotografeert?

Arend Bloemink: ‘Toen we deze week, op de redactie, een foto kregen toegestuurd van een (in onze ogen) vreemde paddenstoel besloten we dat we er om twee redenen meer van wilden weten. Dus stuurden we de foto meteen door naar onze plant- en beestjesspecialist Udo Tenge om uitleg. Ook wilden we wel eens wat meer weten over de fotograaf, dus maakte ik snel een afspraak met haar, met het Portret van deze Week. Ik was van harte welkom.’

’Echtgenoot Hans nodigt me binnen. Het is alsof ik in een andere wereld binnenstap. Meteen ben ik omgeven door een grote hoeveelheid voorwerpen met een Oosterse uitstraling. Ik kom ogen tekort. Heel apart.’

‘Op de salontafel liggen twee grote mappen met in elke map een even grote legpuzzel in wording. Het Portret en haar echtgenoot zijn legpuzzelaars! De puzzels worden even aan de kant geschoven. Hans verzorgt de koffie en al babbelend maken we foto’s.’

‘Tonny, zo heet ons Portret, kent gezondheidsproblemen. Daarom is aan het reizen naar hun geliefde Indonesië enige tijd geleden een eind gekomen. Vandaar het samen puzzelen. Maar meer nog een reden waarom hun gezamenlijke hobby, het fotograferen, een boost heeft gekregen. Want fotograferen doen ze allebei. Met veel inzet, meer nog met heel veel plezier.’

’Tonny fotografeert paddestoelen en schepen. In eerste instantie een rare combinatie, maar bij nadere beschouwing is dat misschien toch niet zo vreemd. Tonny bivakkeert veel langs de waterkant, schepen bevinden zich immers voornamelijk in het water. En precies ook aan de waterkant zijn in het juiste seizoen paddenstoelen te vinden. Fotograferen aan het water. Heel vaak langs het Lekkanaal. Schippers kennen het stel inmiddels. Er wordt gezwaaid en men wisselt berichten uit. Veel schippers zijn blij wanneer ze een foto van hun schip ontvangen.’

‘Maar dat is nog niet alles. Tonny en Hans hebben samen de sloop van de boogbrug tussen Nieuwegein en Vianen fotografisch gevolgd en vastgelegd. Weer of geen weer, letterlijk bij nacht en ontij, maakten zij hun foto’s. Het resultaat: duizenden foto’s van de werkzaamheden daar, van details als bouten en verwrongen stukken staal, van rottend beton, van de zwoegende (soms poserende) slopers. Geen wonder dat Tonny en Hans met hun voortdurende aanwezigheid en de vele, door hen met de slopers gedeelde foto’s, werden gewaardeerd èn thuis door de slopers werden verrast met een met tuinplanten gevulde kruiwagen.

Uit alle gemaakte foto’s van het slopen van de brug stelden Hans en Tonny een fotoboek samen. Uiteraard kon ik het stel niet eerder verlaten dan nadat ik eerst, samen met hen, het boek uitvoerig heb bekeken. En dan noemen ze zich amateurs…’ 

‘Lees hieronder de antwoorden die Tonny gaf op de vijf, altijd dezelfde, vragen. En ben je wel eens meer van haar fotowerk zien, kijk dan op deze Facebookpagina.’

Wie ben je?
Ik ben Tonny Bijstra-Huijbens, 78 jaar, woon sinds 1985 in Nieuwegein.

Wat doe je in het dagelijks leven?
Gezien mijn leeftijd ben ik niet meer werkzaam, heb wel leuke hobby’s zoals het fotograferen van binnenvaartschepen die door het Lekkanaal varen. Ook maak ik graag foto’s van paddenstoelen en andere fraaie onderwerpen. verder haak ik regelmatig bij het Buurtplein de Batau en bij Jut en zo aan de Herenstraat 106A.

Hoe lang woon je al inNieuwegein?
Ik woon sinds 1985 in Nieuwegein.

Wat vind je van Nieuwegein?
In Nieuwegein vind ik alles wat ik nodig heb, vind het wel jammer dat er zo veel lege winkelpanden bij City zijn.

Wat kan er beter in Nieuwegein?
Tja, wat kan er beter? wellicht meer handhaving en/of BOA’s in de wijken die het illegale storten van huisvuil maar ook de foutparkeerders eens aanpakken.

The post Portret van de week: ‘Wat hebben voorbijvarende schepen en paddenstoelen gemeen’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Op De Digitale Stad Nieuwegein hebben we wekelijks een portret van een opmerkelijk persoon. Met de camera in de aanslag lopen we door Nieuwegein. Gefascineerd in personen proberen we met de camera, opvallende, opmerkelijke personen vast te leggen. Wie is de man, vrouw of kind die daar zit, loopt, fietst, werkt ligt of speelt?

Deze week Rien Nijsse. Hij zette onlangs weer een prestatie neer waar we U tegen kunnen zeggen. Hij wandelde van Amsterdam naar Maastricht …………… voor het goede doel! Wandelen is één van zijn grote passies. Begin september dit jaar wandelde deze sportieve Nieuwegeiner, net zoals alle voorgaande jaren, voor Stichting Maatschappelijk Parkhout (SMP). Eerder liep hij al het Pieterpad (2017), Trekvogelpad (2019), Grenslandpad (2020), Kustpad (2021) en het Zuiderzeepad (2022). Deze keer was het Pelgrimspad van maar liefst 472 km. aan de beurt. De opbrengst? Ruim € 6.450,- Tijd dus voor de vijf altijd vaste vragen in deze rubriek!

Arend Bloemink: ‘Met het Portret van deze Week maakte ik een afspraak op de maandagmiddag in de hal van ons Stadshuis. Het Portret moest daar tóch zijn, het Portret heeft daar een afspraak. Terwijl ik mijn auto in de parkeergarage zette, ging de teleoon. Of het goed was dat we elkaar op de vierde verdieping van ons Stadshuis konden ontmoeten ‘daar is koffie!’. No problem, graag zelfs. Met allebei een bekertje koffie (uit de automaat, maar zeker lekker!) vonden we tegenover elkaar een plekje in een van de uitnodigende praatstoelhoekjes. Het werd een geanimeerd gesprek met een enthousiast Portret. Nu en dan keek het Portret even om de hoek van zijn stoel of zijn afspraak er al aan kwam. Want de burgemeester laat je toch niet wachten hè! Zeker niet wanneer ze tijd heeft ingeruimd om een uurtje met je te gaan wandelen…’

Enfin, lees in de antwoorden van het Portret, van Rien Nijsse, wat hij zoal deed en doet in Nieuwegein èn hoe hij over Nieuwegein denkt, in kansen en mogelijkheden.

Wie ben je?
‘Ik ben Rien Nijsse, 69 jaar en 41 jaar getrouwd met mijn lieve José. Supertrots ben ik op mijn 3 kinderen en 5 kleinkinderen. Na 47 jaar in de ICT, waarvan de laatste jaren als accountmanager, ben ik in 2019 gestopt met werken. Van 2013 tot 2019 was ik ook actief als penningmeester bij SV Geinoord. Voetbal loopt als een rode draad door mijn leven. In de jeugd gevoetbald in Utrecht bij DWSV en later in de senioren bij Sporting’70 en vanaf 1979 tot 1990 bij JSV in Nieuwegein. Daarnaast circa 40 jaar zaalvoetbal bij DFC’55. Momenteel doe ik nog aan walking football op dinsdag bij SV Parkhout en woensdag bij Sporting’70 en op zondag 7 tegen 7 bij Sporting’70. Zaterdags fluit ik regelmatig een wedstrijd bij SV Parkhout.’

Wat doe je in het dagelijks leven?
‘Regelmatig oppassen op de kleinkinderen en daarnaast ben ik voorzitter van de Stichting Maatschappelijk Parkhout (SMP) en bestuurder van het smartlappen-zangkoor Grachtensmart.’

‘De SMP organiseert sociaal maatschappelijke activiteiten op de sportaccommodatie van SV Parkhout. De SMP werkt uitsluitend met vrijwilligers.’

‘Zo is er iedere dinsdag van 10.00 tot 13.00 uur een bijeenkomst voor de 75-plussers uit Nieuwegein. Bij dit Met En Voor Elkaar 75+ wordt koffie/thee/limonade gedronken, gekaart, gesjoeld, gebiljard, spellen gedaan zoals rummikub en triominos en vooral gezellig gekletst. Er zijn elke dinsdag 45 a 50 deelnemers die na de beweegoefeningen of het wandelen afsluiten met een gezamenlijke lunch. Deelname is geheel gratis. Als dagbesteding helpen cliënten van Reinaerde mee bij het voorbereiden en opruimen van de lunch.’

‘Iedere donderdag van 14.00 tot 16.00 uur is er Met En Voor Elkaar 55+ voor de 55-plussers. De 25 a 30 deelnemers zijn dan bezig met klaverjassen, bridgen, bordspellen of biljarten en krijgen daarbij twee consumpties. Ook deze middag is gratis.’

‘Circa eens per 2 maanden organiseert de SMP op de zaterdagavond een disco-avond voor de jeugd van 12 tot 16 jaar : de Teenage Party.’

‘Financieel wordt de SMP gesteund door de Gemeente Nieuwegein, sponsors van SV Parkhout en door activiteiten zoals de sponsorloop. Dit jaar liep ik van Amsterdam naar Maastricht het Pelgrimspad en haalde aan donaties voor deze sponsorloop 6480 euro op. Storten voor de sponsorloop op NL14INGB0674972716 t.n.v. SMP kan nog steeds.’

‘Het Utrechtse zangkoor Grachtensmart oefent iedere dinsdagavond in buurthuis De 3 Krone aan de Oude Gracht. We zingen met circa 50 leden Nederlandstalige levensliederen. Regelmatig treden we op. Zo zijn we op 18 november ’s avonds te zien en horen op het smartlappenfestival in café De Luifel op de Neude en zingen we bij de heropening van het Volksbuurtmuseum op 21 december in de naastgelegen Jacobikerk.’

‘Ook is er een afvaardiging van dit koor, genaamd Mizzelto, dat met kerst in Dickens-stijl optreedt bij Vreeswijk bij Kaarslicht en op 19 december om 10.00 uur bij Met En Voor Elkaar 75+ in het clubhuis van SV Parkhout. Er is in ons koor overigens nog plaats voor nieuwe leden. Vooral tenoren en bassen zijn van harte welkom.’

Hoe lang woon je al in Nieuwegein?
‘Sinds 1977 (46 jaar dus) woon ik in Batau Zuid. Begonnen op de Wijnbesgaarde en in 1991 verhuisd naar een iets ruimere woning 200 meter verderop in de wijk, waar we nog steeds wonen. Vanwege de leuke buurt en fijne school voor de kinderen bleven we in “ons” buurtje. Inmiddels zijn de kinderen al enige jaren uit huis vertrokken en slapen er regelmatig logerende kleinkinderen in de vrijgekomen ruimte.’

Wat vind je van Nieuwegein?
‘Een ideaal woonoord voor gezinnen en ouderen. We hebben in Nieuwegein prachtige voorzieningen. Er zijn voldoende sportclubs met allemaal goede accommodaties. We hebben in alle wijken buurtpleinen waar activiteiten worden georganiseerd. Er is een mooi zwembad met sporthal Merwestein. In Nieuwegein zijn ruim voldoende speelplaatsjes voor de kleintjes, sportveldjes voor de oudere jeugd en er is veel groen om te wandelen voor de ouderen. Het park Oudegein ligt heerlijk centraal en is natuurlijk een prachtige groene long in onze stad.’

‘Vreeswijk heeft een gezellig centrum rondom de haven en het winkelend publiek kan zich volledig uitleven in Cityplaza. De zaterdagse weekmarkt voorziet ook in goede behoefte.’

‘Qua cultuur hebben we natuurlijk theater De Kom en daarnaast het Museum Warsenhoeck en de Museumwerf. En niet te vergeten elk jaar het Gluren bij de Buren.’

‘We hebben ook medisch goede voorzieningen met alle huisartsen-, tandarts- en fysiotherapiepraktijken en nog steeds het Antonius Ziekenhuis. Jammer dat dit ziekenhuis in de toekomst gaat verdwijnen.’

‘Ik vind dat Nieuwegein zich moet richten op een blijvend prettige woonomgeving om zodoende eigen inwoners te behouden en nieuwe inwoners aan te trekken. Nieuwegein hoeft geen toeristische trekpleister te worden. Daarvoor is Utrecht te dichtbij.’

Wat kan er beter in Nieuwegein?
‘Meer gezellige horeca. In Vreeswijk is het nog wel aanwezig rond de haven, maar het is zo jammer dat er langs het Merwedekanaal bij Jutphaas of langs het water bij het gemeentehuis en ziekenhuis geen mooie boulevard is ontstaan. Het is een architectonische blunder om juist daar twee parkeergarages neer te zetten. Vroeger was er van de Nicolaaskerk tot café Rijnzicht ook gezelligheid met de Lantaern en café De Zwaan. Vooral in de week van de jeugd-wielerronde. Een gemiste kans om dat gebied niet te gebruiken voor een aantrekkelijke boulevard.’

‘Ook de jeugd van circa 12 tot 18 jaar kent weinig vertier in Nieuwegein. De SMP is met de Teenage Party daar wel op ingesprongen, maar er zou nog veel meer kunnen zijn voor deze doelgroep. Bijvoorbeeld een uitgaanscentrum met bioscoop, amusementshal en/of jongeren-discotheek.’

‘En als we dan evenementen hebben in Nieuwegein, schort het vaak aan de communicatie. De digitale borden (zoals bij Fletcher hotel) zouden bijvoorbeeld veel effectiever kunnen worden gebruikt.’

The post Portret van de week: ‘Wandelen, lopen en je inzetten voor het goede doel!’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.