Een bestaande koopwoning in Nieuwegein is opnieuw duurder geworden. In het eerste kwartaal van 2026 lagen de prijzen van bestaande koopwoningen in Nieuwegein 4,6 procent hoger dan een jaar eerder. Daarmee blijft Nieuwegein net onder het landelijk gemiddelde van 5,2 procent, maar goedkoper wordt wonen in de stad er niet op. Dat blijkt uit nieuwe cijfers van het CBS en het Kadaster.

Middenmoot
Nieuwegein zit daarmee in de middenmoot. De stijging is lager dan in veel omliggende gemeenten. In Lopik gingen de prijzen met 10,3 procent omhoog, in Oudewater met 10 procent en in Vijfheerenlanden met 9,9 procent. Ook IJsselstein zit met 8,3 procent duidelijk boven Nieuwegein. De gemeente Utrecht zelf kwam uit op 3,2 procent.

Voor Nieuwegeinse woningzoekers is dat een dubbel beeld. De huizenprijzen stijgen hier minder hard dan in een deel van de regio, maar de markt blijft krap en duur. Wie een eerste woning zoekt, moet nog altijd stevig bieden. Wie wil doorstromen, merkt dat ook een volgende woning opnieuw verder uit beeld kan raken. En wie huurt en hoopt ooit te kopen, ziet de lat opnieuw hoger komen te liggen.

Stijging van de afgelopen 10 jaar
Over een langere periode wordt pas echt duidelijk hoe hard het is gegaan. In 2015 lag de gemiddelde verkoopprijs van een bestaande koopwoning in Nieuwegein nog rond de 212.500 euro. Inmiddels ligt de gemiddelde verkoopprijs ruim boven de vier ton en in actuele marktgegevens voor 2025 zelfs richting de vijf ton. Daarmee is een gemiddeld verkochte woning in Nieuwegein in tien jaar tijd grofweg meer dan twee keer zo duur geworden. Daarbij past wel een kanttekening: de gemiddelde verkoopprijs is niet hetzelfde als een zuivere prijsindex, omdat het uitmaakt welk type woningen in een jaar precies is verkocht. Maar voor woningzoekers is de uitkomst simpel: kopen in Nieuwegein is in tien jaar tijd fors duurder geworden.

De cijfers plaatsen ook de lokale woningbouwopgave in perspectief. Nieuwegein praat en bouwt op meerdere plekken aan nieuwe woningen, onder meer in Rijnhuizen, de binnenstad en andere herontwikkelingsgebieden. Maar zolang bestaande koopwoningen jaar op jaar duurder worden, blijft de druk op betaalbare woningen groot. Niet alleen voor starters, maar ook voor gezinnen, senioren en inwoners die graag in hun eigen stad willen blijven wonen.

Landelijk bereiken de huizenprijzen in veel gemeenten opnieuw recordhoogtes. De prijzen van bestaande koopwoningen bereikten in 2022 een piek. Daarna daalden de huizenprijzen in 2023, waarna ze vanaf 2024 weer stegen. Door de stijgingen van de afgelopen kwartalen hebben de huizenprijzen in de meeste gemeenten opnieuw records bereikt. Alleen in het Zuid-Limburgse Gulpen-Wittem daalden de prijzen nog licht, met 1,0 procent.

De prijsstijging in Nieuwegein is niet extreem, maar wel opnieuw voelbaar. De woningmarkt koelt hier niet echt af. Ze wordt alleen iets minder heet dan in andere delen van de regio.

The post Koophuis in Nieuwegein opnieuw duurder: prijs stijgt met 4,6 procent appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Aan de Dukatenburg in Nieuwegein heeft woensdagavond rond 21.10 uur een steekincident plaatsgevonden. Meerdere hulpdiensten kwamen met spoed ter plaatse, waaronder politie en ambulancepersoneel. Ook het Mobiel Medisch Team werd opgeroepen. De opgeroepen Traumaheli LifeLiner 2 die eveneens werd opgeroepen werd later afgemeld.

Eén persoon is per ambulance meegenomen. Over de ernst van de verwondingen is op dit moment nog niets bekend. De politie heeft na het incident een ruim gebied afgezet voor onderzoek.

Over de aanleiding doen in de buurt verschillende verhalen de ronde. Op beelden van kort na het incident is vanaf ongeveer 25 seconden te horen dat iemand “kankerpedo dat je er bent” roept. Buurtbewoners vertelden onze fotograaf dat de ruzie zou zijn ontstaan nadat een man twee minderjarigen een woning in zou hebben willen lokken. Die lezing is op dit moment nog niet bevestigd door de politie.

Meerdere geweldsincidenten
Het incident komt op een gevoelig moment voor de wijk Batau Noord waar het incident heeft plaatsgevonden. De wijk kreeg de afgelopen maanden vaker te maken met meldingen van geweld en onrust. Begin april dit jaar raakte aan de Souvereinburg nog een man gewond bij een steekincident. Hij werd toen per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Eerder was er aan de Daalderburg een melding van een mogelijk steekincident, waarbij de politie later liet weten dat er geen letsel en geen steekwapen waren aangetroffen, maar wel sprake was van een verdachte situatie. Eerder stonden ook nog enkele auto’s in brand. Omwonenden reageerden toen geschokt.

Rond de Dukatenburg zelf ervaren bewoners al langer veel onrust in hun wijk. De bewoners trokken eerder aan de bel over overlast, bedreigingen, vernielingen en een groeiend gevoel van onveiligheid. Dat maakt de melding van vanavond extra beladen voor de buurt.

Onderzoek
De politie doet onderzoek naar wat er precies is gebeurd. Zodra meer bekend is over de toestand van het slachtoffer, eventuele aanhoudingen of de aanleiding van het incident, wordt dit bericht aangevuld.

Beeld: RBF Media voor pen.nl

The post Opnieuw geweld in Batau Noord, slachtoffer per ambulance weg na steekincident appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Rijkswaterstaat neemt opnieuw maatregelen tegen de eikenprocessierups langs het Amsterdam-Rijnkanaal, het Merwedekanaal en het Lekkanaal. Voor Nieuwegein betekent dit dat vooral de kanaalzones rond het Lekkanaal, de Prinses Beatrixsluis, de Zuidersluis en het Merwedekanaal bij Vreeswijk en Jutphaas in beeld zijn. Het zijn juist plekken waar veel fietsers, wandelaars en recreanten komen.

Brandharen
De eikenprocessierups is berucht door de brandharen. Die kunnen bij mensen en dieren klachten veroorzaken zoals jeuk, huidirritatie, rode bultjes en irritatie aan ogen of luchtwegen. Helemaal uitroeien lukt niet. Rijkswaterstaat kiest daarom voor een combinatie van monitoren, natuurlijke bestrijding en het gericht verwijderen van nesten op drukke plekken.

Voor Nieuwegeiners gaat het vooral om routes langs het water. Denk aan de omgeving van de Prinses Beatrixsluis aan het Lekkanaal, de aansluiting richting het Amsterdam-Rijnkanaal, de Zuidersluis en het gebied rond het Merwedekanaal. De Zuidersluis vormt de verbinding tussen het Amsterdam-Rijnkanaal en het Merwedekanaal. De Prinses Beatrixsluis ligt in het Lekkanaal en vormt de scheepvaartverbinding tussen de Lek en het Amsterdam-Rijnkanaal.

Nestkasten voor koolmezen
Rijkswaterstaat zet daarbij niet alleen in op het wegzuigen van nesten. Langs het Amsterdam-Rijnkanaal zijn ook honderden nestkasten geplaatst voor koolmezen. Die vogels voeren hun jongen rupsen en kunnen zo helpen om de populatie in toom te houden. Dat is geen wondermiddel, maar wel een manier om de natuur zelf mee te laten werken.

Chemische bestrijding wordt bewust niet ingezet. Daarmee wil Rijkswaterstaat voorkomen dat ook andere insecten en dieren schade oplopen. Op plekken waar veel mensen komen, zoals fiets- en wandelroutes, worden nesten wel actief verwijderd met gespecialiseerd materieel. Dat gebeurt na controle van de locaties en met veiligheidsmaatregelen, omdat ook oude brandharen nog lang klachten kunnen veroorzaken.

Ook de gemeente Nieuwegein heeft te maken met de eikenprocessierups in de openbare ruimte. Op de gemeentelijke informatiepagina staat dat nesten in gemeentelijke bomen kunnen worden gemeld en dat een gespecialiseerd bedrijf de nesten verwijdert. Staat de boom op eigen terrein, dan is de eigenaar zelf verantwoordelijk voor bestrijding.

Wie langs de Nieuwegeinse kanaalroutes loopt of fietst, doet er goed aan om nesten niet aan te raken en honden uit de buurt van aangetaste bomen te houden. De rups zelf is klein, maar de overlast kan behoorlijk zijn. Vooral bij warm en droog weer kunnen brandharen makkelijk door de lucht verspreiden.

The post Eikenprocessierups duikt weer op langs Nieuwegeinse kanaalroutes appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Aan de Plettenburg 5 in Rijnhuizen laat de woningbouw opnieuw zien hoe ingewikkeld bouwen in Nieuwegein kan zijn. Op de plek van een oud kantoorpand moet nieuwbouwproject De Edison komen, een kleinschalig woongebouw met vijftien appartementen. De vergunning is rond, de plannen liggen klaar, maar de sloop kan nog altijd niet beginnen. Het pand is namelijk bezet.

© Google Maps

Realisatie appartementencomplex
Projectontwikkelaar WOON ontwikkeling B.V. wil op de locatie een nieuw appartementencomplex realiseren. Daarmee past het plan in de bredere verandering van Rijnhuizen, waar oude kantoorlocaties stap voor stap plaatsmaken voor woningen, voorzieningen en een gemengde wijk. Juist in dat gebied wil Nieuwegein tempo maken, maar aan de Plettenburg 5 staat de praktijk voorlopig stil.

De huidige gebruiker van het pand zou eerder hebben toegezegd te vertrekken, maar dat is tot nu toe niet gebeurd. Pogingen om contact te krijgen, zouden niets hebben opgeleverd. Daarmee ontstaat een patstelling: zolang het gebouw niet leeg is, kan de geplande sloop niet worden uitgevoerd en schuift ook de bouw van de nieuwe appartementen op.

Onveilige situaties
Daar komt nog een zorg bij. Rond het pand zouden signalen zijn van onveilige situaties, waaronder het gebruik van een kachelpijp die daar niet thuishoort. Dat maakt de kwestie niet alleen een juridisch probleem, maar ook een kwestie van veiligheid in een gebied waar steeds meer mensen wonen.

Uitsprak rechter
De zaak ligt inmiddels bij de rechter. Op 3 juni wordt een uitspraak verwacht. Daarna moet duidelijk worden of en wanneer het pand kan worden ontruimd, zodat de sloop en de bouw van De Edison alsnog van start kunnen gaan.

Rijnhuizen is al jaren in beweging en geldt als een van de belangrijkste transformatiegebieden van Nieuwegein. Oude bedrijfspanden en kantoren maken er plaats voor woningen. Dat lukt op veel plekken, maar Plettenburg 5, het oude pand van Odontos, laat zien dat één bezet pand genoeg kan zijn om een concreet bouwplan voorlopig te blokkeren.

Kraken is strafbaar
Kraken is in Nederland sinds 1 oktober 2010 strafbaar. Toch betekent dat niet dat een gekraakt pand direct wordt ontruimd. Eigenaar, politie, Openbaar Ministerie en rechter hebben ieder hun rol, waardoor een bouwplan alsnog weken of maanden vertraging kan oplopen.

The post Eén bezet kantoorpand zet bouw van 15 woningen in Rijnhuizen op pauze appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Alle straten, lanen, driften, pleinen en wat dies meer zij, vastgelegd volgens een vast stramien: ter hoogte van het pand met huisnummer 1, midden op de weg, fietspad of trottoir de straat in gefotografeerd, zoals deze week de Graaf Simonplaats. Daarbij bepaalt het straatnamenregister van de Gemeentegids 2010 de alfabetische volgorde in deze wekelijkse rubriek.

De eerste straat is de Bertus Aafjeshove, de laatste de Zwolseveste. Iedere week een foto, die desgewenst gedurende zes maanden na publicatie, te verkrijgen is via onze fotograaf Jordi Jupijn. Deze week dus de Graaf Simonplaats in de wijk Fokkesteeg.

The post ‘De Graaf Simonplaats’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Onze redactie kreeg van Wilbert van Wijk een foto toegestuurd van een oude gevelsteen van boerderij De Bongenaar in Nieuwegein. Op de steen staat onderaan duidelijk het jaartal 1803. Daarboven staan de tekens J : : R. De twee dubbele puntjes lijken vooral bedoeld als scheidingstekens, een oude en decoratieve manier om initialen van elkaar te onderscheiden. De meest logische lezing is daarom: J. R. 1803.

Soms begint een historisch verhaal niet in een archief, maar gewoon met een foto op de telefoon. Een donker plaatje. Twee initialen. Een jaartal. 1803.

Wie achter die initialen schuilgaat, is nog niet met zekerheid te zeggen. Een verband met eigenaar Amos Rinkhuizen, die in 1793 eigenaar werd van De Bongenaar, ligt door de letters minder voor de hand dan eerder gedacht. Wel valt het jaartal precies in de periode waarin Rinkhuizen eigenaar was en de familie Ruisch, ook geschreven als Ruijsch, met De Bongenaar verbonden was. Mogelijk verwijzen de initialen dus naar iemand uit die familie, naar een bewoner, pachter of andere betrokkene op het erf. Zeker is dat nog niet. Maar dat maakt de steen juist interessant: hij stelt opnieuw vragen aan een plek die bijna uit het zicht verdwenen is.

De herkomst van de steen is inmiddels wél duidelijker geworden. Van Wijk laat weten dat de steen ingemetseld zat in de gevel van boerderij De Bongenaar. Wie naar de pentekening van de boerderij kijkt en als het ware linksom gaat, komt bij de voorgevel terecht, de gevel die parallel liep aan de Schalkwijkse Wetering. Daar heeft de gevelsteen gezeten. Daarmee is het geen willekeurig oud steentje meer. Het is een tastbaar stuk van de boerderij zelf.

Over de Schalkwijkse Wetering
De Schalkwijkse Wetering was geen toevallig watertje langs de boerderij. Zij hoorde bij de oude waterstructuur die het gebied al in de middeleeuwen vormgaf. Via zulke weteringen werd het natte land ontwaterd, verkaveld en geschikt gemaakt voor landbouw. Later werd de wetering ook onderdeel van de waterverbinding richting Vaartse Rijn en Lek. Dat De Bongenaar juist daar lag, bij de Schalkwijkse Wetering en de Vaartse Rijn, zegt veel over de plek: dit was een kruispunt van land, water, landbouw, vervoer en geschiedenis.

Van Wijk stuurde bovenstaande foto mee van de ingelijste pentekening van de boerderij. Die tekening heeft zijn moeder laten maken voor haar vader en moeder. Linksonder staat: Boerderij “De Bongenaar”. Rechtsonder staat: Jutphaas, Nieuwegein. De tekening lijkt te zijn gemaakt in 1976. Daarmee komt de geschiedenis niet alleen uit oude akten, maar ook uit een familieherinnering. Een boerderij aan de muur. Een plek die kennelijk belangrijk genoeg was om vast te laten leggen.

De familiegeschiedenis maakt het verhaal nog concreter. De grootouders van Wilbert van Wijk waren Willem van Vliet, bijgenaamd de Krak, en Carolina den Hartog. Willem van Vliet woonde eerst aan de Wiersdijk in Vreeswijk. Later kochten hij en zijn vrouw De Bongenaar en gingen zij daar wonen. Bij de boerderij hoorde ook een boomgaard van ongeveer 15 hectare met appels en peren.

Dat is een beeld dat vandaag bijna onvoorstelbaar is. Wie nu aan Plettenburg denkt, ziet bedrijven, asfalt, loodsen, verkeer en bedrijventerrein. Maar hier stonden ooit fruitbomen. Appels en peren. Boerderij De Bongenaar stond er niet als decorstuk, maar als deel van een agrarisch landschap dat door de groei van Nieuwegein langzaam werd ingehaald.

Met de ontwikkeling van het industriegebied Plettenburg, De Wiers verkocht Van Wijks opa uiteindelijk de boerderij met boomgaard. Daarna verhuisden zijn grootouders naar de Herenstraat in Jutphaas. De boerderij werd uiteindelijk gesloopt.

En daar wordt het verhaal wrang. Op de plek van de boerderij is volgens Van Wijk nooit meer iets gebouwd. Zijn conclusie is even eenvoudig als pijnlijk: ‘dan had de boerderij net zo goed bewaard kunnen blijven’ aldus Van Wijk tegenover onze redactie.

Gevelsteen maakte kleine reis
De gevelsteen zelf maakte daarna nog een kleine omweg door de tijd. Van Wijk raakte op een gegeven moment in gesprek met een oud collega over De Bongenaar. Die collega vertelde dat hij de gevelsteen had. Hij had de steen uit de boerderij gehaald voordat deze werd gesloopt. Toen Van Wijk vertelde dat De Bongenaar van zijn familie was geweest, kreeg hij de steen van hem. Van Wijk gaf de steen vervolgens aan een oom. Na diens overlijden kwam de steen via zijn nichtje weer bij hem terug.

De steen gaat opnieuw op reis. Niet naar een familiehuis, maar naar het museum Warsenhoeck bij de kinderboerderij. Daar draagt Van Wijk hem over, zodat dit stukje Jutphaas bewaard blijft.

Drie eeuwen
Over De Bongenaar schreef Jan Schut eerder het artikel Grepen uit de geschiedenis van een buitenplaats. Daarin beschrijft hij hoe midden in het huidige Nieuwegeinse industriegebied Plettenburg, De Wiers bijna drie eeuwen lang de buitenplaats De Bongenaar stond. De naam werd ook wel geschreven als Bommenaer. Het huis speelde geen grote rol in de lokale machtspolitiek, anders dan bekende Jutphase buitenplaatsen als Oudegein, Rijnhuizen, Rijnenburg, Rijnestein en Vronestein. Misschien is dat juist de reden dat De Bongenaar minder bekend is gebleven.

De naam is ouder dan het huis. Al in 1439 duikt Bongenaer op in een akte. Het Kapittel van St. Marie in Utrecht gaf toen een perceel land van zes Rijnlandse morgen, ruim vijf hectare, in erfleen uit aan Dirk Monensz. Waarschijnlijk stond er toen nog geen boerderij of woning. De naam hoorde dus eerst bij het land, niet bij een gebouw.

Dat stuk land lag op een markante plek. Aan de westzijde lag de Vaartse Rijn. Aan de noordoostzijde de Schalkwijkse Wetering. Aan de zuidzijde de Molenwetering, genoemd naar een watermolen die daar ooit langs heeft gestaan. Onder het moderne landschap van bedrijven en wegen ligt dus een veel oudere laag van water, weiland, pachters, boerderijen en buitenplaatsen.

In 1549 komt voor het eerst bebouwing in beeld. Cornelis Jansz. uit Utrecht huurde toen zes morgen land, genoemd den Bongenaer, met timmerwerk, bomen en beplanting daarop. Later blijkt dat op het perceel een boerderij stond langs de Schalkwijkse Wetering. Die boerderij is belangrijk, omdat juist die lijn doorloopt naar de latere hofstede die de naam De Bongenaar heeft blijven dragen.

In 1589 krijgt de plek zelfs even een militair randje. De Staten van Utrecht wilden bij de Schalkwijkse Wetering een verdedigingswerk laten aanleggen. Daarmee moest worden voorkomen dat vijanden of rovers met kleine schuiten via de wetering en de Vaartse Rijn richting Utrecht konden varen. Of met Bongenaer toen het land, de boerderij of al de buitenplaats werd bedoeld, blijft onzeker.

Op een kaart of tekening uit 1626 verschijnt naast de boerderij nog een gebouw, op de westelijke punt van de polderdriehoek. Dat gebouw wordt gezien als de buitenplaats De Bongenaar. Waarschijnlijk is het huis aan het eind van de zestiende of het begin van de zeventiende eeuw gebouwd door een vermogende Utrechter. Een buitenverblijf, bedoeld om buiten de drukte van de stad te verblijven.

In 1634 werd De Bongenaar bewoond door Jan Aert Teunisz. Hij noemde zich later Jan Aert Teunisse Bongenaer. Na hem kwamen onder anderen zijn dochter Lijsbeth en later Aert Aertsz. Bongenaer de Oude. Via huwelijk en bewoning komt daarna de familie Ruisch in beeld. Die naam blijft lang aan De Bongenaar verbonden.

In de achttiende eeuw wisselde de buitenplaats geregeld van eigenaar. In 1762 kwam De Bongenaar in handen van Mr. Arnold Pit, een Utrechts bestuurder met functies in stad en waterschappen. Daarna volgden onder anderen Maria Barbara des Orby, Jan Lincklaan uit Haarlem en Pieter van Mollem Zijderveld uit Amsterdam.

In 1793 werd De Bongenaar verkocht aan Amos Rinkhuizen voor 9600 gulden. In die tijd werd het huis bewoond door Hendrik Ruijsch. De gevelsteen uit 1803 valt precies in die periode. De initialen J. R. geven hun geheim nog niet prijs, maar het jaartal plaatst de steen midden in de tijd waarin De Bongenaar nog volop bestond.

Na het overlijden van Amos Rinkhuizen in 1814 werd De Bongenaar publiek verkocht. In 1815 kocht Isaäc Schaly, burgemeester van Jutphaas, de buitenplaats. Uit de verkoopstukken blijkt hoe omvangrijk het huis toen nog was. De buitenplaats bestond uit een huizinge met vier benedenkamers, een provisiekamertje, een keuken, zes bovenkamers en een zolder. Ook waren er een salon of speelhuis, tuinen, vijvers en kommen.

Daarmee zien we De Bongenaar even heel concreet voor ons. Niet als vage naam op een oude kaart, maar als een groot huis met kamers, tuinen, waterpartijen, bijgebouwen en land. Een plek waar mensen woonden, huurden, werkten, oogstten, verkochten en vertrokken.

Verval
In de negentiende eeuw ging het bergafwaarts. De buitenplaats werd verhuurd, verkocht en opnieuw aangeboden. In 1822 kwam De Bongenaar in handen van Gerrit Schaly. Daarna ging het bezit via de familie Schaly over naar Cornelia Schaly en Joris Sanderson. In 1875 kwam Nicolaas Sanderson in bezit van De Bongenaar. Tegen die tijd was het huis slecht onderhouden en al jarenlang nauwelijks meer bewoonbaar. Wind en regen hadden vrij spel gekregen.

In 1883 verscheen de sloper op De Bongenaar. Eerst verdwenen enkele bijgebouwen. Een jaar later kwam ook de grote heerenhuizinge zelf aan de beurt. In 1885 was er van de ooit statige buitenplaats niets meer over.

Wat bleef, was de boerderij langs de Schalkwijkse Wetering. Die hofstede droeg uiteindelijk weer de naam die eerst bij het land hoorde, daarna bij de buitenplaats en later opnieuw bij de boerderij: De Bongenaar.

En nu blijft ook de gevelsteen bewaard. Een steen die ooit in de voorgevel zat, parallel aan de Schalkwijkse Wetering. Een steen die uit de sloop werd gered, via een oud collega, een oom en een nichtje weer terugkwam bij de familie, en nu wordt overgedragen aan het museum.

Voor de rubriek ‘De oude PEN’ is dit precies het soort geschiedenis dat niet mag verdwijnen. Geen groot monument met schijnwerpers, maar een klein stuk lokaal geheugen. Een perceel land dat een naam kreeg. Een boerderij die bleef. Een buitenplaats die verdween. Een boomgaard van appels en peren die plaatsmaakte voor industrie. Een familie die de boerderij liet tekenen. En een gevelsteen uit 1803 die nu opnieuw een plek krijgt.

De belangrijkste vraag blijft open: wie was J. R.? Verwijst het naar iemand uit de familie Ruisch of Ruijsch, naar een bewoner, pachter of andere betrokkene op het erf? Het eerlijke antwoord is: dat weten we nog niet. Stuur uw bevindingen naar onze redactie.

Maar één ding staat wel vast. Dit is niet zomaar een oud steentje. Het is een tastbaar spoor van De Bongenaar, een naam die veel ouder is dan Nieuwegein zelf. Geschiedenis is soms dichterbij dan je denkt. Soms hangt zij aan de muur. Soms ligt zij op tafel. En soms zit zij, meer dan twee eeuwen oud, gewoon in een gevelsteen die plots opduikt.

Op de foto: Bart Jan Damstra en Wilbert van Wijk. Wilbert heeft zaterdag 16 mei 2026 de voorwerpen overgedragen aan Museum Warsenhoeck. Wilbert: ‘Mooi dat dit stukje familie geschiedenis nu voor de toekomst is veilig gesteld.’

The post De Oude PEN: ‘Steentje uit 1803 brengt De Bongenaar weer tot leven’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Naast het nieuws vindt u op De Digitale Stad Nieuwegein ook veel informatie over het heden en het verleden van de dorpen Jutphaas en Vreeswijk. Kijk eens naar de rubriek: Toen & Nu of De Oude PEN en de Prentbriefkaart van de week. Deze week de Dorpsstraat in Jutphaas ter hoogte van de Rijnhuizerbrug van omstreeks 1915. Thans de Herenstraat.

Het belang van de prentbriefkaart voor de historische wetenschap is lange tijd door de archiefbeherende instanties onderschat. Toch zijn het juist de prentbriefkaarten, die ons een aardig beeld geven van de veranderingen in onze samenleving.

De kaart in het archief komt uit 1919 want hij heeft een poststempel van dat jaar. Uitgever was C.P.H. A.v.W. De drukker is onbekend maar gedrukt in zwart/wit. Aan de rechterkant van de weg ziet u het spoor lopen van de paardentram. Toen langs het Merwedekanaal nog veel bomen. De Rijnhuizerbrug ziet u rechts in het midden van de kaart.

The post Prentbriefkaart van de week appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Alle straten, lanen, driften, pleinen en wat dies meer zij, vastgelegd volgens een vast stramien: ter hoogte van het pand met huisnummer 1, midden op de weg, fietspad of trottoir de straat in gefotografeerd, zoals deze week de  Sikkelweide. Daarbij bepaalt het straatnamenregister van de Gemeentegids 2010 de alfabetische volgorde in deze wekelijkse rubriek.

De eerste straat is de Bertus Aafjeshove, de laatste de Zwolseveste. Iedere week een foto, die desgewenst gedurende zes maanden na publicatie, te verkrijgen is via onze fotograaf Jordi Jupijn. Deze week dus de Sikkelweide in de wijk Batau Noord.

The post ‘De Sikkelweide’ appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

In delen van Galecop en Fokkesteeg gaat het gras er de komende tijd anders uitzien. Minder strak, hoger en hopelijk met meer bloemen, kruiden, insecten en ander klein leven. De gemeente Nieuwegein start in beide wijken een proef met anders maaien. Als die proef slaagt, kan deze aanpak later op meer plekken in de stad worden ingevoerd.

Het verschil is fors. Waar grasvelden normaal ongeveer tien keer per jaar worden gemaaid, gebeurt dat tijdens de proef nog maar drie keer per jaar. Daardoor krijgt het groen meer tijd om te groeien, te bloeien en zaad te vormen. Dat is precies waar veel insecten, vlinders, bijen en andere kleine dieren van profiteren.

Het is niet de eerste keer dat Nieuwegein experimenteert met anders maaien. Eerdere proeven lieten al zien dat minder maaien meer variatie in het groen kan opleveren. De gemeente meldde eerder dat op sommige plekken tot wel twintig verschillende soorten kruiden groeiden, in plaats van zes. Ook bijzondere soorten, zoals de bijenorchis, werden daarbij gezien.

Toch wordt het geen vrijbrief voor overal kniehoog gras. De gemeente zegt goed te blijven letten op verkeersveiligheid, zichtlijnen en de hoogte van het gras. Langs ieder grasperk blijft bovendien een strook van één meter kort. Die strook wordt juist veel vaker gemaaid, zo’n twintig tot vierentwintig keer per jaar. Daarmee moeten hondeneigenaren hun hond gewoon prettig kunnen blijven uitlaten.

Meer kans voor plant en dier
De proef raakt aan een bredere discussie over groenbeheer in de stad. Jarenlang was kort gemaaid gras de norm, netjes, overzichtelijk en herkenbaar. Maar ecologisch gezien is zo’n biljartlaken vaak arm. Bloemen krijgen weinig kans, insecten vinden minder voedsel en de bodem droogt sneller uit. Langer gras houdt beter vocht vast en biedt meer schuilruimte voor dieren.

Voor bewoners zal het wennen zijn. Waar de één vooral bloemen en vlinders ziet, ziet de ander misschien achterstallig onderhoud. Dat maakt communicatie belangrijk. Minder maaien werkt alleen als duidelijk is dat het geen bezuiniging met een groen strikje is, maar bewust beheer om de natuur in de wijk sterker te maken.

Proeftuin
Galecop en Fokkesteeg worden daarmee opnieuw proeftuin voor de manier waarop Nieuwegein met openbaar groen omgaat. Niet ieder grasveld hoeft strak. Soms begint biodiversiteit gewoon met de maaier wat vaker laten staan.

The post Hoog gras in Galecop en Fokkesteeg is straks geen verwaarlozing, maar beleid appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.

Het ongeval van dinsdagochtend op het kruispunt Ravenswade/Veldwade lijkt geen incident op zichzelf te zijn. Onze redactie kreeg na publicatie een reactie van de Nieuwegeinse Larissa van Vlodorp. Zij werd op 18 maart 2026, op exact dezelfde plek, ook aangereden door een busje dat uit dezelfde richting kwam. Haar scooter was total loss, zij liep lichamelijk en materieel letsel op en kon tijdelijk niet werken.

Dinsdagochtend raakte opnieuw een scooterrijder gewond bij een botsing met een afslaande auto. De jongeman reed over de Ravenswade toen een auto in dezelfde richting linksaf sloeg naar de Veldwade. De scooterrijder kon niet meer stoppen, gleed onderuit en kwam tegen de auto terecht. Hij is met spoed per ambulance naar het ziekenhuis gebracht.

De overeenkomst tussen beide ongelukken is opvallend: hetzelfde kruispunt, dezelfde verkeersbeweging, een tweewieler op het fietspad en afslaand verkeer richting de Veldwade.

“Exact hetzelfde punt”
Larissa laat aan onze redactie weten dat zij dinsdagochtend kort na het ongeluk langs de plek reed. Dat kwam hard binnen, omdat zij twee maanden geleden zelf op diezelfde plaats werd geraakt door een busje. Bij haar ongeval raakte haar scooter zwaar beschadigd. Op de meegestuurde foto is te zien hoe de scooter op het rode fietspad onder de voorkant van een blauwe bestelbus ligt.

“Mijn scooter was total loss. Ik had lichamelijk en materieel letsel, kon even niet meer werken en heb er veel paniek aan overgehouden”, schrijft zij aan onze redactie. De schadeafhandeling met de verzekeraar van de tegenpartij loopt nog. Ook laat zij weten dat de bestuurder van het busje zonder rijbewijs reed.

Larissa heeft inmiddels contact opgenomen met de gemeente Nieuwegein. Daarbij heeft zij gemeld wat haar is overkomen, wat zij dinsdagochtend opnieuw zag gebeuren en dat een ambulancebroeder bij haar ongeval zou hebben aangegeven vaker op precies dit kruispunt te hebben gestaan.

Fietspad langs bedrijventerrein
De Ravenswade ligt in een bedrijventerrein. Dat maakt de verkeerssituatie extra kwetsbaar. Auto’s, busjes, bedrijfswagens, vrachtverkeer, personeel en bezoekers rijden daar af en aan. Op het punt bij de Veldwade kruist afslaand verkeer het fietspad waar scooters en fietsers rechtdoor rijden.

Dat is precies waar het misgaat. Wie vanaf de Ravenswade linksaf de Veldwade in wil, moet rekening houden met verkeer om zich heen én met tweewielers op het fietspad. Eén moment te laat kijken kan genoeg zijn voor een zware aanrijding.

De vraag is daarom niet alleen wat er dinsdagochtend precies gebeurde. De vraag is vooral waarom dit kruispunt opnieuw opduikt bij een ernstig ongeval met een scooter.

“Dit kan jonge mensen het leven kosten”
Larissa wil dat er aandacht komt voor de verkeerssituatie voordat het nog ernstiger afloopt. “Het lijkt me erg belangrijk om hier aandacht voor te vragen, gezien het het leven van jonge mensen kan kosten”, schrijft zij.

Dat is geen overdreven waarschuwing. Binnen twee maanden zijn op exact dezelfde plek twee scooterrijders betrokken geraakt bij een aanrijding met afslaand verkeer. In beide gevallen ging het om een tweewieler op of bij het fietspad en een voertuig dat de Veldwade in wilde rijden.

Gemeente aan zet
De gemeente Nieuwegein is door Larissa inmiddels geïnformeerd. Het ligt voor de hand dat de verkeerssituatie bij Ravenswade/Veldwade opnieuw tegen het licht wordt gehouden. Denk aan zichtlijnen, voorrangssituatie, markering, waarschuwingsborden, snelheid, inrichting van de bocht en de plek waar afslaand verkeer het fietspad kruist.

Voor gebruikers van het fietspad is de conclusie eenvoudiger: dit punt voelt gevaarlijk. En na twee zware incidenten in korte tijd is de vraag gerechtvaardigd hoeveel signalen er nog nodig zijn voordat er iets verandert.

Fotobijschrift: Op 18 maart 2026 werd Larissa van Vlodorp op exact dezelfde plek aangereden door een busje. Haar scooter raakte total loss. Foto: aangeleverd

The post Fietspad langs bedrijventerrein opnieuw toneel van zwaar scooterongeval appeared first on De Digitale Stad Nieuwegein.